رهیافت عملی کاهش دز تابش بیماران در سی‌تی اسکن مولتی دتکتور-128 با استفاده از اصلاح متغیرهای اسکن

نویسندگان

1 گروه رادیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 بخش رادیولوژی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v38i596.12854
چکیده

مقدمه: بین دز تابشی و کیفیت تصویر رابطه‌ی نزدیکی وجود دارد؛ به گونه‌ای که افزایش میزان دز تابشی منجر به افزایش کیفیت تصویر می‌شود.روش‌ها: در این مطالعه، با استفاده از دستگاه سی‌تی اسکن مولتی دتکتور-128 و فانتوم Body mass measurement device-7 (BMMD-7) تصاویر با ضخامت مقطع و فیلتر مختلف دریافت گردید و متغیرهای دز تابشی، نویز، قدرت تفکیک فضایی و کنتراست توسط ناظران و مدل آماری ساختاری بررسی گردید.یافته‌ها: با افزایش ضخامت مقطع میزان قدرت تفکیک فضایی در دزهای تابشی مختلف نسبت به مقدار این عامل در تصویر ایجاد شده با شرایط تابشی استاندارد، اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. علاوه بر این، با تغییر فیلتر بازسازی رفتار مشابهی برای قدرت تفکیک فضایی مشاهده شد (050/0 > P).نتیجه‌گیری: اپراتورهای سی‌تی اسکن وظیفه‌ی انتخاب مناسب ضخامت مقطع و فیلتر بازسازی برای هر یک از کاربردهای پزشکی را دارند؛ به گونه‌ای که مطابق با کیفیت تصویر مورد نیاز برای تشخیص، می‌توان دز اشعه را به میزان بالاتری کاهش داد.