فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استئوپروز (Osteoporosis) شایع‌ترین بیماری متابولیک استخوان در سراسر جهان است که بر اساس توده‌ی پایین استخوانی شناخته می‌شود و با پیشرفت این روند، منجر به افزایش خطر شکستگی‌های پاتولوژیک می‌گردد. استئوپنی، در مراحل اولیه‌ی روند کاهش توده‌ی استخوانی رخ می‌دهد. یافته‌های مطالعات در راستای شروع درمان در زمان بروز استئوپنی و دز درمانی با یکدیگر متناقض است. این مطالعه، با هدف ارزیابی استفاده از دز کم و بالای آلندرونات در مرحله‌ی استئوپنی در خانم‌های یائسه انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی تصادفی حاضر، بر روی 152 خانم یائسه‌ی مبتلا به استئوپنی مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی در سال‌های 97-1396 انجام گرفت. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تحت درمان با آلندرونات هفتگی دز 35 و 70 میلی‌گرم تقسیم و برای دو سال پی‌گیری شدند. تمامی بیماران تحت ارزیابی Bone mineral densitometry (BMD) پیش و پس از درمان قرار گرفتند و یافته‌ها مقایسه شد.یافته‌ها: دو گروه مورد بررسی از نظر سن، جنس، قد، وزن، شاخص توده‌ی بدنی و مدت یائسگی تفاوت معنی‌داری نداشتند (050/0 < P). یافته‌های BMD هر دو گروه شامل Fracture risk assessment system (FRAX) هیپ و مهره/مچ، T-score هیپ و مهره و نیز Z-score هیپ و مهره پس از دو سال به صورت معنی‌داری بهبود یافت (001/0 > P)، اما مقایسه‌ی دو دز درمانی تفاوت معنی‌داری از نظر بهبود یافته‌های BMD نشان نداد (050/0 < P).نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نتایج مطلوبی را در راستای درمان پیش‌گیرانه با آلندرونات در خانم‌های استئوپنیک گزارش نمود. همچنین، با توجه به نتایج مطالعه و آزار گوارشی که شکایت اصلی استفاده از آلندرونات می‌باشد دز هفتگی 35 ‌میلی‌گرم را می‌توان توصیه ‌نمود.