پی‌گیری روند شدت بیماری آرتریت روماتوئید و عوامل مؤثر بر آن با استفاده از معادلات برآوردگر تعمیم یافته

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

2 فوق تخصص روماتولوژی، مرکز تحقیقات روماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

3 گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22122/jims.v38i592.13162
چکیده

مقدمه: شدت بیماری مجموع فعالیت بیماری و آسیبی است که در اثر بیماری ایجاد می‌شود و ممکن است شدت درگیری یک ارگان با گذشت زمان تغییر کند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی روند شدت بیماری آرتریت روماتوئید در دوره‌ی مراقبت پس از تشخیص با استفاده از معادلات برآوردگر تعمیم یافته است.روش‌ها: در این مطالعه‌ی هم‌گروهی گذشته‌نگر، اطلاعات 107 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید که در بیمارستان شریعتی تهران به مدت سه سال (97-1395) تحت مراقبت مداوم بودند، جمع‌آوری شد. شدت بیماری با استفاده از شاخص Disease activity score-28 (DAS-28) که یک معیار مهم بالینی با کاربرد گسترده می‌باشد، محاسبه و به عنوان متغیر پاسخ رتبه‌ای معرفی شد.یافته‌ها: میانگین سن بیماران شرکت کننده در مطالعه در ابتدای پی‌گیری 12/13 ± 6/53 سال بود. در این مطالعه، ۸۴ نفر (5/78 درصد) زن و 17 نفر (9/15 درصد) بیماران با سابقه‌ی مصرف سیگار بودند. تنها 32 نفر (3/10) از بیماران تحصیلات بالاتر از دیپلم داشتند. میانگین سطح سرمی ویتامین D در بیماران 3/23 ± 7/46 نانوگرم/میلی‌لیتر بود. در این مطالعه، شدت بیماری در طی زمان رو به کاهش بوده است. اگر چه روند آن خیلی کم‌رنگ و ضعیف است. طول مدت مراقبت (004/0 = P) و مرد بودن (038/0 = P) از عوامل مرتبط معنی‌دار با کاهش «شدت بیماری» تشخیص داده شد.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، کنترل شدت بیماری در طول دوره‌ی مراقبت وضعیت مطلوبی را نشان نمی‌دهد. علاوه بر مراقبت مداوم، اعمال سخت‌گیری بیشتر روی بیماران توصیه می‌شود.