سنجش قابلیت جرم‌خیزی پارک‌های شهری خوی براساس مدل ترکیبی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22059/jhgr.2016.54640
چکیده

در این مقاله، ظرفیت­سنجی جرائم انجام­شده در پارک‌های شهر خوی انجام می­گیرد و داده‌ها براساس سه مدل ضریب‌ویژگی، استانداردسازی و از طریق AHP رتبه‌بندی می­شوند. پس از شناسایی هشت پارک مهم شهر، ابتدا جرائم از نظر فراوانی و درصد طبقه‌بندی می­شوند. سپس با توجه به معیارها و زیرمعیارهای رسمی طبقه‌بندی‌شدة جرم در کتب حقوقی، مدل ضریب‌ویژگی و استانداردسازی داده‌ها پیاده شد. در پایان نیز با استفاده از نرم‌افزار Expert Choice، تمامی معیارها و زیرمعیارها از طریق مقایسة دوبه‌دویی انجام گرفت و خروجی‌های آن به‌صورت جداول طبقه‌بندی‌شده تنظیم شد. مطابق نتایج، پارک طوبی (بهاران) براساس انواع مختلف جرم­خیزی در رتبة اول و پارک ملت در رتبة آخر قرار دارد. خریدوفروش مواد مخدر، رابطۀ نامشروع و قماربازی و شرط‌بندی نیز از نظر شدت و تعداد در رتبه‌های اول تا سوم قرار گرفتند. همچنین نتایج نشان داد دو پارک شهر شادی و لاله شرایط نامساعدی برای حیات آتی دارند و شهر شادی به‌عنوان مهم‌ترین مکان تفریحی در گذشته، هم‌اکنون اوضاع بسیار نامطلوبی از جمله حضور مداوم معتادان و جرائم عمومی دارد. برای سنجش شدت جرائم براساس افکار عمومی، بعد از طبقه‌بندی آن­ها به زبان ساده، 382 نمونه از مجموع 75000 عضو جامعة آماری، براساس فرمول کوکران انتخاب شدند و پرسشنامه در هشت پارک منتخب توزیع شد. سپس براساس آن، جرائم براساس شدت از 1 تا 5 امتیازدهی شدند. براساس نتایج، قتل با 1910 و بچه­دزدی با 1786 بیشترین و ایجاد مزاحمت برای بانوان با 765 و وندالیسم با 708، کمترین امتیاز را کسب کردند.