مراقبت خانواده‌محور و انتقال بین بیمارستانی نوزادان پرخطر

نویسندگان

1 استاد، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیر واگیر کودکان، پژوهشکده‌ی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

2 استادیار، مرکز تحقیقات بهداشت باروری و ناباروری، پژوهشکده‌ی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

3 استادیار، گروه پرستاری کودکان، مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر کودکان، پژوهشکده‌ی سلامت، دانشکدهی پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

4 کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، کارشناس ارشد پرستاری مراقبت‌های ویژه‌ی نوزادان، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

doi
10.22122/jims.v38i590.13151
چکیده

مقدمه: انتقال ایمن بین بیمارستانی نوزاد پرخطر، بخشی از مراقبت‏های بیمارستانی است. با توجه به میزان بالای انتقال بین بیمارستانی و اهمیت حضور خانواده به عنوان عنصر اصلی در مراقبت از شیرخوار (مراقبت خانواده‌محور)، این مطالعه با هدف بررسی میزان اجرای مراقبت خانواده‌محور حین انتقال بین بیمارستانی نوزادان پرخطر انجام شد.روش‌ها: در این پژوهش توصیفی- مقطعی، 150 نفر از والدین نوزادان منتقل شده از بیمارستان‏های استان به Neonatal intensive care unit (NICU) ی تنها مرکز فوق تخصصی کودکان در مازندران و 150 نفر از اعضای تیم انتقال این نوزادان در سال 1397 به روش غیر تصادفی در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه‌ی پژوهشگر ساخته در خصوص اجرای اصول مراقبت خانواده‌محور 12 گویه‌ای برای والدین و 8 گویه‌ای اعضای تیم انتقال (با پاسخ‌های دو گزینه‌ای بلی و خیر با امتیاز صفر و یک) جمع‌آوری و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافته‌ها: میزان اجرای مراقبت خانواده‌محور حین انتقال نوزاد از نظر 132 نفر (88 درصد) اعضای تیم انتقال و همچنین، از منظر 100 نفر (7/66 درصد) از والدین مطلوب بود که اختلاف این دو دیدگاه از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0 = P). در مقابل، 30 نفر (20 درصد) از والدین، 91 نفر (7/60 درصد) از اعضای تیم انتقال اذعان داشتند که امکان برقراری تماس پوستی حین و قبل انتقال نوزاد برای والدین وجود داشت که این عدم برابری پاسخ‌ها در گروه والدینی و تیم انتقال معنی‌دار بود (001/0 = P).نتیجه‌گیری: از دیدگاه بیشتر اعضای تیم انتقال و والدین، مراقبت خانواده‌محور حین انتقال بین بیمارستانی در حد مطلوب اجرا می‏شود، اما از منظر هر دو گروه، تماس پوستی والدین و نوزاد در حد مطلوب فراهم نمی‌گردد. از این رو، آموزش بیشتر در این زمینه، ضروری به نظر می‌رسد.