ارائه مدلی ملی- منطقه ای از عوامل موثر برای توسعه اکوسیستم نوآوری با رویکرد ترکیبی ساختاری تفسیری و معادلات ساختاری
نویسندگان
1 گروه کارآفرینی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
2 گروه اقتصاد، موسسه برنامه ریزی و پژوهشی آموزش عالی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت و اقتصاد کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 گروه حسابداری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2023.322588.3507چکیده
اکوسیستم نوآوری، شبکهای از ارتباطات و تعاملات بین بازیگران است که با همکاری و بهاشتراکگذاری دانش، فناوری، مهارت و منابع، توانایی خود را حول یک نوآوری با یکدیگر ارتقا میدهد. سیاستگذاران و مدیران نهتنها در شکلگیری و ایجاد، بلکه در تداوم و استمرار پایدار و روبهجلوی این جریان بهویژه در شرایطی که در کنار تغییرات سریع محیط، بازیگران نیز از حیث کمی و کیفی متنوع باشند، نقش اساسی دارند. با این نگاه، هدف این پژوهش، طراحی الگوی مفهومی اکوسیستم نوآوری است. در گام نخست، انجام مطالعه اکتشافی با استفاده از منابع و اسناد کتابخانهای، پایگاههای اینترنتی و مصاحبه علمی با صاحبنظران و خبرگان استفاده شد. روش جمعآوری اطلاعات مصاحبه با 30 نفر از خبرگان در صنعت بیمه است. روش نمونهگیری در این تحقیق گلولهبرفی و برای تحلیل دادهها از نرمافزارهای مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. از نظر هدف توصیفی –پیمایشی و از نظر جهتگیری کاربردی است. همچنین ازنظر نوع روش کیفی - کمی است. بدین معنا که ابتدا در بخش کیفی برای شناسایی عوامل مؤثر بر اکوسیستم نوآوری و تدوین مدل ساختاری تفسیری از طریق مبانی نظری و بررسی اسناد علمی بهصورت فراترکیب مطالعه صورت گرفت. 17 متغیر اصلی و کلیدی مؤثر در اکوسیستم نوآوری، شامل مقوله ایجاد دانشگاه کارآفرین و نوآور با محوریت صنعت بیمه، ایجاد پارک صنعتی مبتنی بر دانش، ایجاد پارک علم و صنعت با محوریت بیمه، ، توسعه ظرفیت نوآوری و کارآفرینی دانشبنیان در خدمات بیمه، ایجاد فرصتهای نوآورانه مبتنی بر دانش در کسبوکارهای بیمهای میباشد
