اثربخشی درمان شفقت محور (CFT) بر استرس ادراک شدهی بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریک پذیر: یک مطالعهی تجربی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات تهران (اصفهان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات تهران (اصفهان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v38i588.12305چکیده
مقدمه: سندرم رودهی تحریک پذیر، یکی از شایعترین اختلالات عملکردی گوارش است که استرس، نقش محوری در آن دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شفقت محور (Compassion-focused therapy یا CFT) بر استرس ادراک شدهی بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریک پذیر بود.روشها: این پژوهش، در قالب یک طرح پژوهشی آزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه مورد و شاهد انجام شد. جامعهی آماری شامل کلیهی بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریک پذیر مراجعه کننده به مطب متخصصان گوارش و درمانگاه اختلالات عملکردی گوارش، مرکز تحقیقات روانتنی اصفهان بود. تعداد 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس از بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریک پذیر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. گروه مورد، 8 جلسهی 90 دقیقهای درمان شفقت محور Gilbert را دریافت کردند و گروه شاهد تنها تحت درمان دارویی معمول گوارش بودند. جهت اندازهگیری استرس ادراک شده، از مقیاس استرس ادراک Cohen (Perceived stress scale-14 items یا PSS-14) استفاده شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و با روش ANCOVA تک متغیری و چند متغیری تحلیل شدند.یافتهها: درمان شفقت محور همراه با دارو، نسبت به درمان دارویی صرف، دارای اثربخشی بیشتری بر کاهش استرس ادراک شدهی بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریک پذیر میباشد و این تفاوت معنیدار است (010/0 > P، 031/5 = F).نتیجهگیری: از مداخلهی درمانی شفقت محور جهت کاهش استرس ادراک شده در بیماران سندرم رودهی تحریک پذیر در شهر اصفهان، میتوان استفاده نمود و این راهکار درمانی، برای جمعیت ایرانی نیز توجیه پذیر است.