فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیابان، اکوسیستم زوال یافته‌ای است که استعداد تولید طبیعی گیاه در آن کاهش یافته یا از بین رفته است. برای ارزیابی وضعیت بیابان‌زایی و تهیه‌ی نقشه‌ی مربوط به آن مدل‌های مختلفی ارایه شده است که می‌توان به مدل جهانی FAO-UNEPاشاره کرد. در ایران نیز چند مدل منطقه‌ای، جهت ارزیابی وضعیت بیابان‌زایی ارایه شده است. در این تحقیق از روش بسط‌یافته‌ی طبقه‌بندی نوع و شدتبیابان‌زایی در ایران، MICD برای ارزیابی وضعیت کنونی و ذاتی بیابان‌زایی در جنوب غربی شهرستان هیرمند استفاده شد. برای این منظور واحدهای‌کاری موجود در منطقه به عنوان نقشه‌ی پایه برای ارزش‌دهی به عوامل و شاخص‌های مورد استفاده قرار گرفت و سپس با ارزش‌دهی به شاخص‌ها و جمع امتیازات مربوط به آنها در هر واحد کاری و براساس جداول مبنا، اقدام به طبقه‌بندی بیابان‌زایی گردید وآنگاه نقشه‌های مربوط به وضعیت کنونی و ذاتی بیابان‌زایی در هر یک از کاربری‌ها در محیط GISترسیم شد. نتایج نشان داد که منطقه‌ی مورد بررسی از نظر وضعیت کنونی بیابان‌زایی در 4 کلاس کم، متوسط، زیاد وخیلی زیاد یا شدید و از نظر قابلیت بالقوه یا ذاتی در 3 کلاس کم، متوسط و زیاد بیابان‌زایی قرار می‌گیرد.