مقایسه درگیری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و اهداف پیشرفت در دانشآموزان تیزهوش دختر و پسر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22034/jiera.2019.165928.1769چکیده
هدف پژوهش حاضر، مقایسه درگیری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و اهداف پیشرفت در دانشآموزان تیزهوش دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر اهواز بود. این پژوهش از نوع کمی مقایسهای بود. نمونه آماری شامل 300 نفر (140 پسر و 160 دختر) که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی انتخاب شدند. جمعآوری دادهها از سه پرسشنامه درگیری تحصیلی زرنگ (1391)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی موریس (2001) و پرسشنامه اهداف پیشرفت میدگلی و همکاران (1998) استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آماری ازجمله تحلیل واریانس چند متغیری و تک متغیری استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد دانشآموزان تیزهوش پسر در سه مؤلفه درگیری شناختی، رفتاری و انگیزشی میانگین پایینتری از دختران تیزهوش داشتند، همچنین خودکارآمدی تحصیلی پسران تیزهوش نسبت به دختران تیزهوش میانگین پایینتری را نشان داد. اهداف پیشرفت نیز در مؤلفههای اهداف تبحری و رویکردی دانشآموزان تیزهوش پسر از دانشآموزان تیزهوش دختر میانگین پایینی دارند و در اهداف اجتنابی پسران تیزهوش میانگین بالایی نسبت به دختران تیزهوش را نشان دادند. در تمام متغیرهای پژوهش تفاوت معناداری بین دانشآموزان تیزهوش دختر نسبت به پسران تیزهوش یافته شد. این تفاوت در سطح 001/0 معنادار بود. درنتیجه دانشآموزان پسر تیزهوش نیازمند توجه آموزشی و تلاش فردی بیشتری بودند.
