نقش واسطهای انگیزش تحصیلی در رابطه بین سرمایههای روانشناختی و فرسودگی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22034/jiera.2019.150043.1643چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجیگری ابعاد انگیزش تحصیلی در رابطه بین سرمایه روانشناختی با فرسودگی تحصیلی در دانشجویان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای تهران مرکز، تهران شرق و دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی واحد تهران در سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵ بود که از میان آنها به روش نمونهبرداری تصادفی چندمرحلهای ۴۱۰ نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی (برسو، ۱۹۹۷)، مقیاس انگیزش تحصیلی (والرند و همکاران، ۱۹۹۲)، پرسشنامه خوشبینی (شیر و کارور، 1985)، مقیاس تابآوری (کانر ودیویدسون، 2003) و مقیاس امید بزرگسالان (اِسنایدر و همکاران، 1991) بود. دادهها با استفاده از روش الگویابی معادلههای ساختاری تحلیل شدند. انگیزه تحصیلی درونی و بیانگیزگی تحصیلی بهصورت منفی و معنادار اثر سرمایه روانشناختی بر فرسودگی تحصیلی را میانجیگری میکنند. پیشنهاد میشود برای همه دانشجویان سرمایههای روانشناختی و زمینه برای رشد و شکوفایی استعدادها فراهم شود تا افراد انگیزه کافی برای تلاش و تکاپو در راستای رسیدن به هدف داشته باشند.