تأثیر مربیگری شناختی رفتاری بر کمالگرایی منفی و خود ناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم و تحقیقات، سمنان، ایران
doi
10.22034/jiera.2019.160531.1734چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مربیگری شناختی رفتاری بر کمالگرایی منفی و خود ناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی انجام شد. طرح پژوهش، نیمه تجربی و از نوع پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان متوسطه شهر سمنان تشکیل میدادند که از میان آنها تعداد 56 نفر با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای بهعنوان نمونهانتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه آموزش روانی با برنامه مربیگری شناختی رفتاری قرار گرفت. فرایند جمعآوری دادهها در مرحله پیشآزمون و پسآزمون با خردهمقیاس کمالگرایی منفیتری شورت و همکاران (1995) و مقیاس خود ناتوانسازی جونز و رودوالت (1982) برای همه شرکتکنندگان در دو گروه انجام گرفت. دادههای جمعآوریشده از طریق تحلیل کوواریانس س مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که بین کمالگرایی منفی و خود ناتوانسازی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد و مربیگری شناختی-رفتاری بهطور قابلتوجهی، کمالگرایی منفی و خود ناتوانسازی دانشآموزان را کاهش میدهد.
