تأثیر عصارهی گل سرخ محمدی بر میزان قند خون، انسولین و استرس اکسیداتیو در Ratهای مدل مبتلا به دیابت
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه فارماکوگنوزی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v38i584.13103چکیده
مقدمه: دیابت شیرین، یک اختلال متابولیکی مزمن با نشانهی اصلی افزایش قند خون میباشد. تا کنون داروهای بسیاری جهت کنترل بیماری دیابت مورد استفاده قرار گرفتهاند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر عصارهی گل سرخ محمدی بر میزان قند خون و انسولین در Ratهای مدل مبتلا به دیابت بود.روشها: در این تحقیق، تعداد 100 سر موشصحرایی نر به 10گروه شاهد، مبتلا به دیابت بدون درمان، استرس گاواژ، درمان با انسولین، سه گروه سالم با دریافت دزهای مختلف عصاره، سه گروه مبتلا به دیابت با دریافت دزهای مختلف عصاره (300، 600 و 900 میلیگرم/کیلوگرم) تقسیم شدند. خونگیری در روزهای 0، 17، 31 و 45 انجام شد و قند خون، انسولین و مالوندیآلدئید (MDA) اندازهگیری شد. واکاوی آماری دادهها با استفاده از روش ANOVA انجام و 050/0 > P معنیدار در نظر گرفته شد.یافتهها: قبل از شروع مداخلات، تفاوت معنیداری در میانگین قند خون و انسولین گروههای مورد مطالعه دیده نشد. عصارهی گل سرخ با دز 900 میلیگرم/کیلوگرم موجب کاهش معنیداری در قند خون (007/0 = P) و افزایش معنیدار در سطح انسولین (009/0 = P) Ratهای مبتلا به دیابت در مقایسه با گروه شاهد مبتلا به دیابت گردید. همچنین، این دز از عصاره، موجب کاهش قند خون و افزایش سطح انسولین در Ratهای سالم غیر مبتلا به دیابت نیز گردید.نتیجهگیری: استفاده از عصارهی گل سرخ، میتواند موجب کاهش قند خون و افزایش سطح انسولین گردید. به نظر میرسد این عصاره، بتواند به عنوان یک پتانسیل درمانی مناسب مورد توجه پژوهشگران قرار بگیرد.