سیر تحول تصویر اسب از دورۀ ماد تا دورۀ هخامنشی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد نقاشی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه تربیت مدرس، شهر تهران، استان تهران.
2 استادیار دانشکدۀ هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، شهر تهران، استان تهران.
doi
چکیده
بررسی سیر تحول تصویر اسب و شناخت جایگاه اسب بهلحاظ ساختاری و مفهومی از دورۀ ماد تا دورۀ هخامنشی هدف این پژوهش است. پرسش آن است که اشکال مختلف اسب بهلحاظ مفهوم، ساختار زیباییشناسی و کارکرد چه جایگاهی در دورههای ماد و هخامنشی داشته است. در انجام این تحقیق، تصویر اسب از دستساختههای دورۀ ماد تا نقشبرجستههای دورۀ هخامنشی بهلحاظ هماهنگی زیباییشناسی اسب و تناسبات کاربردی ابزار، نقش تعیینکنندۀ اسب در ظروف ترکیبی و اسب در جایگاه فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بررسی میشود. اسب آیینی و مقدس دورۀ ماد که با اشکال ساده و انتزاعی و با مفاهیم نمادین و آیینی همراه بوده است برای عبور از دنیای پس از مرگ در کنار صاحبش دفن میشده و نقش نگهبانی از مرده را در برابر نیروهای منفی داشته است و در دورۀ هخامنشی بهصورتی طبیعتگرایانه و ساخته و پرداختشده در کنار انسان با مقاصد اجتماعی در تشریفات درباری ظاهر میشود.
