اثر سطح استفاده از مولتی آنزیم های مختلف تجاری بر انرژی قابل سوخت و ساز و قابلیت هضم مواد مغذی گندم
نویسندگان
1 استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس بینالملل، دانشگاه فردوسی مشهد،
5 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jap.2016.55381چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر چهار نوع مولتیآنزیم تجاری و سطوح مختلف آنها بر انرژی قابل سوختوساز ظاهری تصحیح شده برای نیتروژن (AMEn) و قابلیت هضم چربی خام، پروتئین خام، ماده خشک و ماده آلی گندم با روش جمعآوری کل فضولات در جوجههای گوشتی انجام گرفت. تعداد 135 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه راس 308 به 45 قفس متابولیکی شامل نه تیمار، پنج تکرار و سه قطعه جوجه در هر تکرار اختصاص یافتند. جیرههای آزمایشی به نحوی تنظیم شدند که گندم تنها منبع تأمینکننده انرژی باشد. با افزودن یک و دو برابر مقدار توصیه شده هر یک از چهار مولتیآنزیم تجاری به جیره پایه، هشت جیره آزمایشی دیگر تهیه شد. جوجهها به دان و آب دسترسی آزاد داشتند و از 23-17 روزگی با جیرههای آزمایشی تغذیه شدند. افزودن یک یا دو برابر مقادیر توصیه شده مولتیآنزیمهای تجاری، باعث افزایش معنیدار AMEn و قابلیت هضم ظاهری چربی خام، پروتئین خام، ماده خشک و ماده آلی گندم شد (05/0>P)، اما تفاوت معنیداری بین اثر نوع مولتیآنزیمها و سطوح آنها بر شاخصهای فوق مشاهده نشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افزودن مولتیآنزیمهای تجاری باعث بهبود انرژی قابل سوختوساز ظاهری گندم فلات به میزان 70 تا 120 کیلوکالری در کیلوگرم میشود.