تدوین الگوی شکلگیری انتقال یادگیری به محیط کار در برنامههای توسعه منابع انسانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
4 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22034/jiera.2019.164438.1756چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارائه مدلی برای انتقال یادگیری به محیط کار بود. به این منظور بر مبنای طرح مطالعه کیفی و با استفاده از رویکرد مبتنی بر نظریه داده بنیاد مطالعه انجام شد. جامعه آماری شامل مدیران، اعضای هیئتعلمی، کارمندان، کارشناسان و متخصصان منابع انسانی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1397 بودند که با توجه به سطح اشباع دادهها، 30 نفر از آنها بهصورت هدفمند انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبههای نیمه ساختاریافته استفاده شد و تحلیل مصاحبهها با استفاده از رهیافت نظاممند استراوش و کوربین کدگذاری باز، محوری، و منتخب صورت گرفت. با استفاده از مثلثسازی و روش بازخورد مشارکتکنندگان و خبرگان غیرمشارکتکننده از اعتبار تحلیلها اطمینان حاصل شد. نتایج پژوهش نشاندهندۀ، 13 مقوله کلی بود که در قالب مدل پارادایمی شامل: شرایط علی (عوامل فردی، عوامل آموزشی، عوامل سازمانی)؛ پدیده محوری (مشارکت فعالانه در آموزش و انتقال آموختهها)؛ شرایط زمینهای (شرایط و جو انتقال، عوامل مدیریتی و توان مالی سازمان)؛ شرایط مداخلهگر (عوامل فراسازمانی)؛ راهبردها (راهبردهای ساختاری، راهبردهای فرایندی و راهبردهای محیطی)؛ و پیامدها (پیامدهای فردی و پیامدهای سازمانی) به دست آمد که عوامل مؤثر بر انتقال آموختهها به محیط کار را نمایان میکند.