فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: امروزه، واکسن مؤثری علیه لیشمانیوز در دسترس نیست و شیمی درمانی، تنها روش مؤثر برای درمان انواع اشکال بیماری است. با این حال، درمان‌های معمول، گاهی سمی و گران هستند و مقاومت به درمان نیز به عنوان یک مشکل جدی مطرح است که باعث شده است جستجو برای رژیم دارویی جدید ضد لیشمانیوز ادامه داشته باشد. هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثر پردنیزولون و مومتازون بر بهبودی لیشمانیوز جلدی در موش‌های BALB/c بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی تجربی، با به کارگیری داروهای پردنیزولون و مومتازون و 60 سر موش BALB/c ماده انجام شد. فرم پروماستیگوت متاسیکلیک لیشمانیای به دست آمده از محیط کشت در قاعده‌ی دم موش‌ها تزریق شد. پس از ایجاد زخم، موش‌ها به 6 گروه درمانی پردنیزولون، پردنیزولون و آمفوتریسین B، مومتازون، مومتازون و آمفوتریسین B، شاهد مثبت (آمفوتریسین B) و شاهد منفی (Phosphate buffered saline یا PBS) تقسیم شدند. طول دوره‌ی درمان 28 روز بود و در پایان هر هفته‌ی درمانی، قطر زخم اندازه‌گیری می‌شد.یافته‌ها: پس از پایان دوره‌ی درمانی در دو گروه تحت درمان با پردنیزولون و پردنیزولون هم‌زمان با آمفوتریسین B، کاهش معنی‌داری در اندازه‌ی زخم و کاهش بار انگل در طحال مشاهده شد (050/0 > P).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه‌ی حاضر به نظر می‌رسد که گلوکوکورتیکوئیدها با تنظیم مسیرهای ایمنی از مزمن شدن و وخامت زخم جلوگیری و بهبودی را تسریع می‌کنند.