فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تمرین مقاومتی، ممکن است با افزایش ترشح اینترلوکین-7 (IL-7) در سنتز سلول‌های عضلانی نقش داشته باشد. از طرفی، روزه‌داری (با کاهش انرژی دریافتی) می‌تواند بر متابولیسم پروتئین‌ها اثرگذار باشد. بنابراین، هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثر 20 جلسه تمرین مقاومتی با شدت پایین بر سطح سرمی IL-7، استقامت عضلانی و بیشینه‌ی اکسیژن مصرفی (Maximal oxygen consumption یا VO2max) در وضعیت روزه‌داری در ماه رمضان بود.روش‌ها: در پژوهش نیمه‌تجربی حاضر، 48 زن دارای اضافه‌وزن (با سن 9/5 ± 2/37 سال و شاخص توده‌ی بدنی 9/29-25 کیلوگرم/مترمربع) به طور تصادفی در گروه‌های روزه‌داری (12 نفر)، تمرین مقاومتی (15 نفر)، تمرین مقاومتی با روزه‌‌داری (11 نفر) و شاهد (10 نفر) قرار گرفتند. برنامه‌ی تمرین مقاومتی شامل اجرای هشت حرکت با تأکید بر گروه‌های عضلانی بزرگ بود که 5 جلسه در هفته با شدت 60-30 درصد یک تکرار بیشینه در ماه رمضان اجرا شد. طول ساعات روزه‌داری در ماه رمضان حدود 17 ساعت بود. نمونه‌ی خون قبل از ماه رمضان و در آخرین روز روزه‌داری (48 ساعت پس از آخرین جلسه‌ی تمرین در گروه‌های تمرین) در حالت ناشتا از آزمودنی‌ها گرفته شد.یافته‌ها: در مقایسه با گروه شاهد، استقامت عضلانی و VO2max در گروه‌های تمرین و تمرین-روزه به طور معنی‌داری افزایش یافت. علاوه بر این، غلظت سرمی IL-7 در گروه‌های تمرین و تمرین-روزه در مقایسه با پیش‌آزمون افزایش معنی‌داری داشت.نتیجه‌گیری: روزه‌داری اسلامی و تمرین مقاومتی با شدت کم، منجر به افزایش IL-7، آمادگی هوازی و استقامت عضلانی در زنان دارای اضافه‌وزن شد. بنابراین، زنان دارای اضافه‌وزن طی روزه‌داری می‌توانند از تمرین مقاومتی با شدت کم استفاده کنند.