تأثیر افزودن دکسمدتومیدین بر تغییرات ضربان قلب و فشار خون بعد از القای بیهوشی با تیوپنتال سدیم در الکتروشوک درمانی؛ یک مطالعهی کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v38i579.13041چکیده
مقدمه: الکتروشوک درمانی، یک روش درمانی مناسب برای درمان افسردگی شدید میباشد. این درمان، به صورت معمول با پاسخهای حاد هایپردینامیک همراه است. مطالعهی حاضر با هدف بررسی تأثیر افزودن دکسمدتومیدین بر تغییرات ضربان قلب و فشار خون بعد از القای بیهوشی با تایوپنتال سدیم در الکتروشوک درمانی کودکان انجام شد.روشها: در یک مطالعه، 60 کودک که کاندیدای دریافت Electroconvulsive Therapy (ECT) بودند، به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول، قبل از القای شوک، 2 میکروگرم/کیلوگرم دکسمدتومیدین و گروه شاهد، 1 سیسی نرمالسالین 9/0 درصد به صورت تزریقی دریافت کردند. متغیرهای همودینامیکی قبل از مداخله و تغییرات آن در فواصل زمانی 1، 3، 5 و 10 دقیقه بعد از شوک ثبت شد.یافتهها: در بروز افت اشباع اکسیژن شریانی، تاکیکاردی و برادیکاردی، تغییرات فشار خون و ضربان قلب بیماران، تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (050/0 < P). میانگین مدت تشنج القایی بین دو گروه با هم نیز تفاوت معنیداری نداشت، اما زمان برگشت تنفس و زمان ریکاوری بین دو گروه تفاوت معنیداری داشت و در گروه مدخله، به میزان قابل توجهی بیشتر بود. طول مدت برگشت تنفس خودبهخودی از زمان قطع تشنج، برگشت تنفس خودبهخودی از زمان قطع تشنج، پایان تشنج تا هوشیاری کامل و اقامت در ریکاوری در گروه دکسمدتومیدین به صورت معنیداری کمتر از گروه شاهد بود (001/0 > P).نتیجهگیری: دکسمدتومیدین باعث تغییر معنیداری در متغیرهای همودینامیکی نظیر میزان اشباع اکسیژن شریانی، فشار خون، تعداد ضربان قلب و نیز بروز عوارض نسبت به گروه شاهد نشد، اما باعث بیشتر شدن زمان برگشت تنفس و زمان ریکاوری نسبت به گروه شاهد شده است.