تغییرات بافتشناسی بخش درونریز غدهی پانکراس Ratهای مدل مبتلا به دیابت تیمار شده با عصارهی گل سرخ محمدی
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v38i578.13109چکیده
مقدمه: دیابت بر اثر قطع تولید انسولین و یا عدم کارکرد مناسب آن در بدن، به وجود میآید. تا کنون مطالعات زیادی در زمینهی درمان دیابت انجام گرفته است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تغییرات بافتشناسی بخش درونریز غدهی پانکراس Ratهای مدل مبتلا به دیابت تیمار شده با عصارهی گل سرخ محمدی بود.روشها: در این تحقیق، تعداد 100 سر موش صحرایی نر به 10 گروه شامل شاهد، مبتلا به دیابت بدون درمان، استرس گاواژ، درمان با انسولین، سه گروه سالم با دریافت دزهای مختلف عصاره، سه گروه مبتلا به دیابت با دریافت دزهای مختلف عصاره (300، 600 و 900 میلیگرم/کیلوگرم) تقسیم شدند. در انتهای مطالعه، بافت پانکراس خارج و تحت رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و ایمنوهیستوشیمی و در نهایت، بررسی تعداد سلولهای بتای پانکراس و مساحت جزایر لانگرهانس قرار گرفت. واکاوی آماری دادهها با استفاده از روش ANOVA انجام و 050/0 > P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.یافتهها: عصارهیگل سرخ با دز 900 میلیگرم/کیلوگرم در Ratهای مبتلا به دیابت، موجب افزایش معنیداری در مساحت جزایر لانگرهانس در مقایسه با گروه شاهد مبتلا به دیابت گردید (021/0 = P). همچنین، این دز از عصاره، موجب افزایش درصد سلول بتای جزایر لانگرهانس در مقایسه با گروه شاهد مبتلا به دیابت نیز گردید (017/0 = P).نتیجهگیری: استفاده از عصارهی گل سرخ، میتواند موجب بهبود تغییرات بافتی در پانکراس گردد. احتمال میرود این عصاره، به عنوان یک پتانسیل پژوهشی مناسب در مطالعات بعدی موردتوجه قرار گیرد.