تحلیل الگوی شکل پایدار شهر کرمانشاه با استفاده از روشهای کمی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیامنور تهران
doi
10.22059/jhgr.2016.55179چکیده
رشد سریع و گسترش افقی شهرها در دهههای اخیر، همۀ کشورهای جهان را با چالشهای جدی روبهرو ساخته است. مسائل مربوط به این پدیده، نهتنها بر سیاستهای شهرسازی تأثیر وسیعی گذاشته، بلکه تبعات آن در تشدید ناپایداری مسائل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، مدیریتی و زیستمحیطی جوامع نقش اساسی داشته است. این پژوهش، به ارزیابی الگوی شکل کالبدی شهر کرمانشاه میپردازد و به این پرسش پاسخ میدهد که آیا الگوی رشد شهری آن در راستای پایداری است. برای پاسخ به این پرسش، ضمن بررسی ادبیات موجود در زمینههای رشد پراکنش شهری و همچنین الگوی رشد فشردة شهری، روش توصیفی- تبیینی بهکار گرفته شد. برای تحلیل دادهها و تعیین درجة تجمع جمعیت و اشتغال یا نسبت فشردگی و پراکنش براساس همبستگی فضایی، از ضرایب موران و گری و برای تشخیص توزیع نامتعادل، از ضرایب جینی و آنتروپی نسبی شانون استفاده شد. از مدل هلدرن نیز برای اندازهگیری رشد بیقوارة شهری استفاده شد. مطابق یافتهها، الگوی رشد شهری کرمانشاه تا حدودی پراکنده است و نابرابری و نبود تعادل در توزیع جمعیت در نواحی شهری آن مشهود است. نتایج نشان داد الگوی رشد شهر به الگوی تصادفی نزدیکتر و متمایل به پراکنش است. همچنین محاسبات انجامشده از طریق مدل هلدرن نشان میدهد 45 درصد از رشد فیزیکی شهر، درنتیجة رشد افقی (اسپرال) بوده است.