تبیین و طراحی الگوی پویندگی و تحرک نظام آموزش عالی: رویکرد داده بنیاد
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران،ایران
3 استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
4 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/jiera.2018.83770چکیده
پژوهش حاضر، با هدف تبیین مدل پویندگی و تحرک نظام آموزش عالی صورت گرفت. روش پژوهش، کیفی و با بهکارگیری روش تحقیق داده بنیاد بود. بهمنظور گردآوری اطلاعات و با بهکارگیری روش نمونهگیری هدفمند، با 18 نفر از خبرگان آشنا به مباحث آموزش عالی مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. تجزیهوتحلیل داده در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت. بر اساس آن، مدل کیفی پژوهش طراحی شد. نتایج 390 کد یا مفهوم اولیه از مصاحبهها و 40 مفهوم و 23 مقوله را در قالب مدل پارادایمی شامل توسعه ظرفیتها و قابلیتهای چندگانه آموزش عالی بهعنوان مقوله محوری و شرایط علی (کادر هیات علمی مجرب، تنوع برنامههای آموزشی و پژوهشی، گسترش پژوهشهای کاربردی، ظرفیت آموزش ترکیبی، تعامل دانشگاه با صنایع، برنامه درسی انعطافپذیر و کاربردی)، عوامل زمینهای (امکانات آموزشی متعدد، انگیزه اساتید، جذب دانشجو در تمامی مقاطع، ارتباطات مناسب اجتماعی، توسعه سامانههای آنلاین)، شرایط مداخلهگر (جذب و ارتقاء، توانمندسازی دانشجویان، سیاستهای توسعهای، تصویر مناسب از دانشگاهها)، راهبردها (دانشجویان خارجی، توانمندسازی منابع انسانی، ظرفیتهای آموزشی جدید) و عوامل پسآیندی (در سطوح فردی-سازمانی) مطرح ساخت.
