داستانسرایی در خدمت ادبیّات اندرزی
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده: نظریّات حکما دربارة حاکمان، بیشتر در متون اندرزی و سیاستنامهها نمود پیدا میکند. از آنجا که نظام سیاسی ایران در طول سالیان دراز پادشاهی، استبدادی بوده است و شاهان، همه کارة اجتماع محسوب میشدند، تلاش در جهت اصلاح پادشاهان – رأس هرم جامعه – اصلاح همة جامعه را نیز موجب میشد؛ بنابراین حکما و مؤلّفان متون اندرزی میکوشیدند با روشهای گوناگون داستان، بیان غیرمستقیم و... علاوه بر کم کردن تلخی پند و نصیحت، شاهان را به وظایف خویش آشنا سازند. یکی از روشهای غیر مستقیم ادیبان برای نصیحتگویی به شاهان، استفاده از داستانها و اشکال و شیوههای مختلف آن بوده است، در این مقاله سعی میشود چگونگی استفاده از داستانگویی در ادبیّات اندرزی مورد بررسی قرار گیرد.