شناسایی و تحلیل زمانی- مکانی امواج گرمایی ایران زمین
نویسندگان
1 دانشگاهکردستان
doi
10.22111/gdij.2014.1561چکیده
هدف از انجام این پژوهش شناسایی امواج گرما و واکاوی زمانی- مکانی آنها بر روی گسترهی ایران زمین است. برای انجام این پژوهش از دادههای بیشینه و کمینهی روزانهی دادههای درونیابی شدهی پایگاه داده اسفزاری[1] طیّ بازهی زمانی1/1/1962 تا 31/12/2004 استفاده شد. قدرت تفکیک مکانی این دادهها 15×15 کیلومتر است. جهت شناسایی امواج گرمایی از شش نمایه بر پایهی صدکهای 90، 95 و 99اُم استفاده شد که شدت، دوام و بسامد رخداد امواج گرمایی را نمایان میکنند. شناسایی و معناداری روند نمایهها طیّ دورهی مورد پژوهش به کمک آزمون ناپارامتری من-کندال آزمون شد و شیب و نرخ روند به کمک رگرسیون خطی برآورد شد. یافتهها نشان داد که بسامد رخداد امواج گرمایی در ایران زمین رو به افزایش است. علاوه بر افزایش بسامد، ماندگاری و شدت امواج گرمایی نیز افزایش یافته است. از لحاظ پراکنش مکانی، نوع و نرخ روند بر روی مناطق مختلف هماندازه و یکسان نیست. بر روی سرزمینهای پست، هموار و دشتها هم از لحاظ شدت و هم به لحاظ دوام و فراوانی، امواج گرمایی روند روبه افزایشی را نشان میدهند. در میان مناطق یاد شده، بیشترین شیب و نرخ تغییرات روند افزایشی در دشت لوت (شمال شرق کرمان)، سرزمینهای هموار شمال شرق بندرعباس، دشت کویر و خوزستان مشاهده شد. بر روی بلندیها و ارتفاعات رشتهکوههای زاگرس و البرز و بلندیهای پراکنده بر روی گسترهی ایران زمین نرخ روند امواج گرمایی رو به کاهش است. شدت کاهشی بسامد، دوام و شدت امواج گرمایی بر روی این مناطق بیشتر از نرخ افزایشی آنها بر روی سرزمینهای پست و کمارتفاع است. بر روی ارتفاعات غرب شهرکرد نرخ کاهشی روند نمایهها به بیشینهی خود میرسد. بین نوع روند نمایهها و پراکنش مکانی آنها بر پایهی صدکهای 95 و 95 و 99اُم تفاوتی وجود ندارد ولی نرخ روند نمایهها بر پایهی صدک 95اُم شدیدتر است.