بازتاب تاریخ نگری در داستان معاصر (مطالعة موردی: معصوم پنجم، آینههای دردار، برّة گمشدة راعی)
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده: تاریخ و فرهنگ کهن ایران زمین از موضوعاتی است که در کانون توجّه برخی نویسندگان معاصر قرار گرفته است. هوشنگ گلشیری نیز در برخی از داستانهایش، به ویژه در معصوم پنجم و شازده احتجاب، به تاریخ توجّه بسیار دارد. سؤال اصلی این تحقیق آن است که گلشیری چگونه در داستانهایش به تاریخ و اسطوره پرداخته و هدف وی از به کارگیری این مفاهیم چیست؟ بدین منظور مهمترین آثار گلشیری مورد مطالعه و کند و کاو نویسندگان قرار گرفت. نتیجۀ این جُستار نشان میدهد که هدف گلشیری از بیان مسائل تاریخی مانند برخی مورّخان، تنها روایت رخدادهای تاریخی و ذکر احوال و اعمال پادشاهان و یا سلسلهها نیست، بلکه او با دیدی تیزبینانه به مسائل تاریخی مینگرد و با توجّه و تمرکز بر رخدادهای تاریخی در پی کسب تجربه و شناخت است. وی میکوشد تا از کلّ گذشته به عنوان کلیدی برای فهم ماجرای امروز بهره بگیرد و جهان تخیّل خود را براساس درهمآمیزی روایتهای بازمانده از گذشته بسازد و در آیینۀ تاریخ به شناختی از امروز دست یابد. گلشیری در آثارش جهانی خیالی آفریده است که آینۀ تمامنمای تاریخ ماست و میتوان اجزای گوناگون این جهان خیالی را به ریشههای تاریخی آن تأویل کرد.