فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استرس در حرفه‌ی پزشکی غیر قابل اجتناب و در بعضی از رشته‌ها همچون رشته‌های جراحی و بیهوشی، به صورت جزء جدایی ناپذیر زندگی حرفه‌ای این قشر در آمده است. مطالعه‌ی حاضر، جهت تعیین استرس ادراک شده و سبک‌های مقابله با موقعیت‌های استرس‌زا در دستیاران جراحی و بیهوشی انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر، یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی در سال ۱۳۹۸ در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. نمونه‌ها به صورت تمام شماری وارد مطالعه شدند. روش جمع‌آوری اطلاعات، پرسش‌نامه بود که شامل سه پرسش‌نامه‌ی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، مقیاس استرس ادراک شده و پرسش‌نامه‌ی مقابله با موقعیت‌های استرس‌زا بود. کلیه‌ی اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی،آزمون‌های 2χ، One-way ANOVA و Tukey و با کمک نرم‌افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت.یافته‌ها: میانگین استرس ادراک شده در دو گروه دستیاران جراحی و بیهوشی اختلاف معنی‌داری نداشت (3۷0/۰ = P). بین سن و فراوانی استفاده از سبک‌های مقابله با استرس در دستیاران جراحی، ارتباط معنی‌داری وجود داشت (۰۲0/۰ = P). دستیاران جراحی، در شرایطی که میانگین استرس ادراک شده‌ی کمتری داشتند، از روش مقابله‌ی مسأله ‌محور به شکل معنی‌داری بیشتر استفاده کردند (۰۱۱/۰ = P). در گروه بیهوشی، به طور تقریبی سطح استرس در هر سه سبک مقابله، یکسان و تفاوت بین گروه‌ها معنی‌دار نبود (۱۶0/۰ = P). همچنین، با استفاده از آزمون Tukey، میانگین استرس ادراک شده در گروه جراحی در سبک مقابله‌ی مسأله ‌محور، کمتر از سبک مقابله با استرس هیجان محور و این اختلاف، معنی‌دار بود (۰۰۸/۰ = P).نتیجه‌گیری: استرس ادراک شده‌ی کم در دستیاران جراحی، عاملی در استفاده از روش مؤثر (مسأله محور) در مقابله با تنش می‌باشد و با افزایش سن و داشتن تجربیات بیشتر در زمینه‌ی کاری افراد، از سبک مقابله‌ی مؤثر استفاده می‌کنند و احتمال می‌رود داشتن مسؤولیت بیشتر جراح در اتاق عمل، موجب استفاده‌ی مؤثر و کارآمدتر جهت مقابله با استرس در دستیاران جراحی باشد.