مقایسه‌ی اسکار ناشی از دو روش جراحی به صورت برش زیر پلاتیسما و روی پلاتیسما و ترمیم پلاتیسما در برش کلار گردنی در جراحی تیروئیدکتومی

نویسندگان

1 دستیار، گروه جراحی عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 پزشک عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار، گروه جراحی عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v1i1.12725
چکیده

مقدمه: عمده‌ترین روش درمان جراحی سرطان تیروئید، تکنیک توتال تیروئیدکتومی بر پایه‌ی ایجاد برش گردنی و سپس، جدا کردن فلپ پلاتیسما است، اما همین برش، باعث ایجاد اسکار طولانی می‌شود که می‌تواند رضایت بیماران را کاهش دهد و کیفیت زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. هدف از اجرای این پژوهش، بررسی تأثیر نوع فلپ و ترمیم و عدم ترمیم عضله‌ی پلاتیسما در شدت اسکار بعد از عمل جراحی تیروئیدکتومی بود.روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی، 160 بیمار از فروردین 1396 تا فروردین 1397 در بیمارستان الزهرا (س) و بیمارستان امام رضای (ع) اصفهان انتخاب و به چهار گروه به روش بلوک‌های تصادفی تقسیم شدند؛ بدین صورت که در گروه‌های A و B از فلپ پلاتیسما استفاده شد و در گروه‌های C و D، از فلپ زیرجلدی و روی پلاتیسما استفاده شد. در گروه‌های A و C، عضله‌ی پلاتیسما ترمیم شد و در گروه‌های B و D عضله‌ی پلاتیسما ترمیم نشد. سپس، این چهار گروه، مطابق با نمره‌ی Vancouver و رضایت بیمار از زیبایی اسکار طی 6 ماه پی‌گیری شدند.یافته‌ها: نمره‌ی Vancouver به وسیله‌ی فلپ زیرجلدی، تفاوت معنی‌داری با نتیجه‌ی فلپ پلاتیسما نداشت، اما ترمیم پلاتیسما معنی‌دار بود. در انتهای مطالعه، میزان رضایتمندی (از طریق رتبه‌بندی پنج‌گانه‌ی لیکرت) در بیماران با نمره‌ی Vancouver آن‌ها به طور قابل توجهی همبستگی داشت.نتیجه‌گیری: هر دو نوع فلپ کارامد هستند، اما بهتر است ترمیم عضله‌ی پلاتیسما جهت رضایتمندی بیماران انجام گیرد.