رابطۀ حکایتهای بهارستان با متون فارسی پیش و پس از آن
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده: بهارستان کتابی است که جامی آن را در سال 892 هـ.ق. به شیوۀ گلستان نگاشت. این کتاب سرشار از حکایات و داستانهایی است که جامی فراخور موضوع روضههای هشتگانه، آنها را به کار برده است. این نوشتار برای یافتن پاسخ این پرسش تدوین شده است که آیا جامی در آفرینش حکایتهای بهارستان بر قریحه و طبع خویش تکیه داشته یا آنها را از متون پیش از خود برگرفته است؟ سؤال دیگر این مقاله آن است که آیا نویسندگان پس از جامی ازحکایتهای بهارستان بهره گرفتهاند؟ برای رسیدن به پاسخ این پرسشها، حکـایتهای بهارستان استخراج و با متون پیش و پس از آن سنجیده شد. نتیجۀ پژوهش نشان داد که جامی بر پایۀ سنّت داستاننویسی کهـن پـارسی، بسیاری از حکـایات و داستـانهای خـود را ـ بدون ذکـر مأخـذ ـ از متـون پیش از خـود برگرفتـه است و حکایاتپردازان پس از وی نیز از نقل حکایتهای مندرج در بهارستان سود جستهاند.