تحلیل و بررسی مفاهیم نجومی به عنوان شکل و صورتزئینی آثار فلزی دوره سلجوقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه هنر اصفهان
2 عضو هیئت علمی دانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا ، دانشگاه تهران
doi
چکیده
نجوم و ابزار نجومی در دوران بعد از اسلام بهدلیل وجود ضرورتها و نیازهای مختلف در زندگی مسلمانان نظیر آگاهی از زمان طلوع و غروب خورشید جهت اقامه نماز و نیز مسائل جغرافیایی و بهویژه دریانوردی و پدیده طالعبینی، سعد و نحس بودن روزها، شبها و ساعات مختلف، به یکی از مهمترین پدیدههای علمی تبدیل شد. در اینمیان هنرمندان فلزکار ایرانی آن روزگار که خود جزئی از جامعه بودند از اهمیت و جایگاه نجوم و مسائل نجومی غافل نماندند و سعی کردند تا مفاهیم و مضامین نجومی را به عنوان تزئینات، در کنار تولید آثار نجومی همچون انواع اسطرلابها(تخت، کروی) و ساعت آفتابی، بر روی آثار فلزی بازتاب دهند. این پژوهش ضمن بررسی نجوم و ابزارهای نجومی، هنر فلزکاری سلجوقی و مکتب فلزکاری خراسان و بهویژه هرات، موضوع تزئین و انواع آن را درآثار فلزی دوره سلجوقی پیگرفته و با بررسی مفاهیم نجومی همچون صور فلکی، منطقه البروج و برجهای دوازدهگانه بر روی آبریز برنجی دوره سلجوقی ساخت هرات، کوشیده جایگاه نجوم و موضوعات وابسته به آن را بر سطح آثار فلزی این دوره معرفی و اثبات نماید. سئوال مطرح این است که آیا نجوم و مفاهیم نجومی بهعنوان نقش و تزئین، بر سطح آثار فلزی دوره سلجوقی بهکار رفته است؟ شیوه مطالعه این مقاله نوع توصیفی – تحلیلی بوده و بهصورت کتابخانهای و میدانی(جستوجو در موزه) نگاشته شدهاست.