ارزیابی تطبیقی از مکانگزینی و توسعه¬ی مراکز شهری استان مازندران با رویکرد اکولوژیکی
نویسندگان
1
doi
10.22111/gdij.2013.1325چکیده
مکانگزینی و استقرار مناسب شهرها جهت پیشگیری از بحرانهای محیط زیست و همچنین استفادهی شایسته و پایدار از امکانات یک منطقه از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف از این تحقیق ارزیابی توان اکولوژیکی استان مازندران و مقایسهی آن با مکانگزینی و توسعهی شهرهای موجود است. برای این منظور تحقیق حاضر به روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام شده است. در این راستا ابتدا نقشهها در محیط GISرقومی شده و لایههای اطلاعاتی جنس زمین، موقعیت و شکل زمین، ارتفاع از سطح دریا، شیب، جهت دامنه، خطوط همباران، همدما، رطوبت نسبی، منابع آب و پوشش گیاهی تهیه گردیدند. سپس برای اجرای مدل به فرمت مناسب تبدیل شدند. آنگاه جهت ارزیابی توان اکولوژیکی توسعهی شهری و تلفیق لایههای اطلاعاتی از روش شاخصهای وزنی استفاده شده است که در نتیجه نقشهی تناسب اراضی جهت استقرار و توسعه شهرها به دست آمد. نتایج حاصله نشان میدهد که پهنههای با توان مناسب برای توسعهی شهری، پس از حذف مناطق حفاظت شده و سطوح جنگلی تنها 75/22 درصد از مساحت منطقه را شامل میشود. و نیز با توجه به مقایسهی محل استقرار شهرهای موجود و محاسبهی مجموع امتیازهای بهدست آمده جهت توسعه مشخص گردید که از مجموع 51 شهر استان 42 شهر در موقعیت مناسب قرار دارند. همچنین مقایسهی مجموع امتیاز معیارهای اکولوژیکی شهرهای موجود استان و جمعیّت آنها نشان میدهد که بین استقرار مناسب شهرهای استان و توسعهی آنها رابطهای مستقیم اما نسبتاً ضعیف وجود دارد.