بررسی سمیت سلولی ترکیب متفورمین با دوسهتاکسل و 5-فلورواوراسیل بر روی سلولهای سرطان معده
نویسندگان
1 دانشیار، آزمایشگاه جنینشناسی و سلولهای بنیادی و گروه علوم تشریحی و پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم تشریح و پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
3 دانشیار، آزمایشگاه جنینشناسی و سلولهای بنیادی و گروه علوم تشریحی و پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
doi
10.22122/jims.v38i567.12384چکیده
مقدمه: در مطالعهی حاضر، اثر ضد سرطانی ترکیب متفورمین با دوسهتاکسل و با 5-فلورواوراسیل را بر روی سلولهای سرطانی معده ردهی AGS مورد ارزیابی گرفت.روشها: در این مطالعهی تجربی، سلولها تحت تأثیر غلظتهای مختلف متفورمین (80-1 میلیمولار)، دوسهتاکسل (5/22-6/0 نانومول) و 5-فلورواوراسیل (12-045/0 میکروگرم/میلیلیتر) و ترکیب آنها با هم قرار گرفتند. میزان تکثیر سلولی با روش MTT مورد ارزیابی قرار گرفت و میزان آپوپتوز با روش آکریدین اورنج/اتدیوم بروماید مورد ارزیابی قرار گرفت.یافتهها: متفورمین، دوسهتاکسل و 5-فلورواوراسیل به صورت وابسته به غلظت و زمان، باعث مهار بقای سلولهای سرطان معده AGS شدند. بعد از تیمار سلولها با ترکیب متفورمین/دوسهتاکسل و متفورمین/5-فلورواوراسیل میزان The half-maximal inhibitory concentration (IC50) کاهش یافت. همچنین، بعد از تیمار با ترکیب داروها، میزان آپوپتوز سلولی نیز به صورت معنیداری افزایش یافت (050/0 > P).نتیجهگیری: استفاده از ترکیب متفورمین با دوسهتاکسل و 5-فلورواوراسیل میتواند در درمان بیماران مبتلا به سرطان معده مؤثر واقع بشود.