تأثیر واکنش آلرژیک موضعی به گلوکانتیم داخل ضایعهای بر روند بهبود لیشمانیوز جلدی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه پوست، مرکز تحقیقات سالک جلدی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 دستیار، گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 دستیار، گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 دانشیار، گروه پوست، مرکز تحقیقات سالک جلدی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22122/jims.v38i563.12699چکیده
مقدمه: تزریق سیستمیک یا داخل ضایعهای گلوکانتیم در درمان لیشمانیوز جلدی،گاهی منجر به بروز واکنش آلرژیک موضعی میگردد. هدف از اجرای این مطالعه، بررسی تأثیر واکنش آلرژیک موضعی به گلوکانتیم در روند بهبود بیماری لیشمانیوز جلدی بود.روشها: در یک مطالعهی مقطعی گذشتهنگر، دادههای پروندهی بیماران مبتلا به لشمانیوز جلدی که در درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا (ع) از تاریخ اسفند 1384 تا اسفند 1389 تحت درمان موضعی با گلوکانتیم قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. تمام مواردی که به گلوکانتیم واکنش آلرژیک موضعی نشان داده بودند، به عنوان گروه مورد و همچنین، مواردی از لیشمانیوز جلدی که هیچ گونه واکنش آلرژیک به درمان نشان ندادند، به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. بیماران در دورههای پیگیری بعدی از نظر میزان بهبودی بعد از تزریق گلوکانتیم مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافتهها: میانگین تعداد تزریق مورد نیاز جهت دستیابی به بهبودی کامل در بیماران آلرژیک به گلوکانتیم 76/3 ± 54/6 و در بیماران گروه شاهد 14/5 ± 77/9 عدد بود و بین این دو گروه تفاوت آماری معنیداری مشاهده شد (002/0 = P). مدت زمان رسیدن به بهبودی کامل در بیماران دارای واکنش آلرژیک موضعی به گلوکانتیم، به طور غیر معنیداری از نظر آماری، کوتاهتر بود.نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد بیمارانی که واکنش آلرژیک موضعی به گلوکانتیم را بروز میدهند، تا دستیابی به بهبودی کامل در مقایسه با بیماران غیر آلرژیک، نیاز به تعداد تزریق کمتری دارند.