مقایسهی اثربخشی درمان هیجانمدار (EFT) و درمان روایتی (NCT) بر کیفیت زندگی زناشویی افراد متعارض با همسر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v38i561.12392چکیده
مقدمه: آشفتگی روابط افراد، تأثیرات منفی قابل توجهی بر کیفیت زندگی زوجین و فرزندان آنها دارد. این پژوهش، با هدف مقایسهی اثربخشی درمان روایتی و هیجانمدار بر کیفیت زندگی افراد انجام شد.روشها: طرح پژوهش حاضر، از نوع نیمه آزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون و نمونهی آماری شامل 45 نفر از افراد ناسازگار مراجعه کننده به مراکز مشاورهی آفتاب مهر و راه عشق در شهرستان اصفهان بود که به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروههای مداخله، در 5 جلسه، درمانهای مربوط به گروه خود را دریافت کردند. آزمودنیها با استفاده از پرسشنامهی کیفیت زندگی باسبی ارزیابی شدند. اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از آزمونهای 2χ و ANCOVA، آزمون تعقیبی Bonferroni و آزمون One-way ANOVA و نیز نرمافزار SPSS واکاوی گردید. در سطح آمار استنباطی، از آزمون 2χ جهت مقایسهی توزیع فراوانی جنسیت و سطح تحصیلات در بین سه گروه، از آزمون One-way ANOVA جهت مقایسهی میانگین سن در بین سه گروه و از آزمون ANCOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni برای ارزیابی تأثیر مداخلهی درمانی بر بهبود کیفیت زناشویی افراد استفاده شد.یافتهها: به طور کلی، بیشترین افزایش کیفیت زندگی زناشویی در گروه روایتدرمانی و پس از آن با اندکی تفاوت در گروه هیجانمدار دیده شد. در گروه شاهد، کاهش غیر معنیدار کیفیت زندگی در مرحلهی پسآزمون نسبت به پیشآزمون مشاهده گردید.نتیجهگیری: مداخلههای مبتنی بر روایتدرمانی و هیجانمدار نسبت به گروه شاهد در افزایش کیفیت زندگی زناشویی اثربخشی معنیداری داشتهاند.