تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید بر گیرندهی کینازی نوع II قلب و سطوح پلاسمایی میوستاتین Ratهای نر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی و تربیت بدنی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزش، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه علوم ورزشی و تربیت بدنی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزش، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22122/jims.v38i561.12718چکیده
مقدمه: فعالیت ورزشی با تغییر در غلظت عوامل رشدی و گیرندههای آن، ممکن است اثرات مفیدی برای عضلهی قلبی داشته باشد. از این رو، هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید بر گیرندهی کینازی نوع II قلب و سطوح پلاسمایی میوستاتین Ratهای نر بود.روشها: تعداد 20 سر موش صحرایی نر با محدودهی سنی سه ماه، بعد از گذراندن دورهی آشناسازی، به صورت تصادفی به دو گروه شاهد (10 = n) و مورد یا تمرین تناوبی شدید (10 = n) تقسیم شدند. تمرینات تناوبی شدید با شدت 95-85 درصد و شیب 20 درجه در مدت زمان 80 دقیقه در طول هشت هفته و هر هفته پنج جلسه به طول انجامید. میوستاتین به روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) و گیرندهی کینازی نوع II بطن چپ قلب به روش Immunohistochemistry (IHC) اندازهگیری شد. دادههای به دست آمده توسط آزمون Independent t در سطح معنیداری 050/0 > P تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: با مقایسهی بین گروهی، اختلاف معنیداری در متغیر میوستاتین میان گروههای مورد و شاهد دیده شد (001/0 = P)، اما اختلاف معنیداری میان گروهها در گیرندهی کینازی نوع II قلب مشاهده نشد (820/0 = P).نتیجهگیری: با احتیاط به نظر میرسد تمرینات تناوبی شدید، اثرات مطلوبی بر کاهش میوستاتین دارد، اما بر گیرندهی کینازی نوع II قلب تأثیری ندارد.