دو مورد سالک مزمن و مقاوم به درمان به عنوان تظاهری اولیه از اختلال لنفوپرولیفراتیو زمینه‌ای

نویسندگان

1 دستیار تخصصی، گروه پوست، دانشکده‌ی پزشکی، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 دستیار تخصصی، گروه پوست، دانشکده‌ی پزشکی، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 دستیار پژوهشی، مرکز تحقیقات سالک جلدی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشیار، مرکز تحقیقات سالک جلدی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22122/jims.v37i559.12597
چکیده

مقدمه: سالک (لیشمانیوز جلدی)، یک بیماری انگلی پوستی است که موجب مشکلات جدی بهداشتی- درمانی در بیش از 80 کشور جهان می‌گردد. پیامد بالینی بیماری تحت تأثیر ارتباطی پویا میان انگل لیشمانیا و سیستم ایمنی میزبان می‌باشد. در این مطالعه، دو مورد مبتلا به سالک با سیر بالینی غیر معمول و مقاوم به درمان به عنوان تظاهر اولیه‌ی اختلال لنفوپرولیفراتیو زمینه‌ای گزارش می‌شود.گزارش مورد: بیمار اول آقای 43 ساله با سالک به صورت پلاک اندوره، زخمی در اطراف چشم راست همراه با اکتروپیون با عودهای مکرر و عدم پاسخ به درمان‌های مختلف که در طی چندین نوبت بستری و بررسی‌های بیشتر برای وی تشخیص لوکمی لنفوبلاستیک حاد (Acute lymphoblastic leukemia یا ALL) گذاشته شد. بیمار دوم، آقای 51 ساله با سالک ابتدا به صورت ضایعه‌ی پاپولار و اولسراتیو در ساعد چپ و ظهور ضایعات جدید اولسراتیو و ایندوره روی گونه‌ی راست و گوش چپ، همراه با عودهای مکرر و عدم پاسخ به درمان‌های مختلف که در سیر درمان و ارزیابی‌های بیشتر لوکمی لنفوستیک مزمن (Chronic lymphoblastic leukemia یا CLL) ظاهر و تشخیص داده شدنتیجه‌گیری: این گزارش موارد، ALL وCLL  را به عنوان علت زمینه‌ای عدم بهبودی کامل ضایعات و عودهای مکرر سالک مطرح می‌کند. توجه به علایم همراه بیمار و معاینه‌ی فیزیکی کامل و اقدامات پیرابالینی لازم در موارد سالک مقاوم به درمان و عود کننده، برای یافتن علل زمینه‌ای ضروری می‌باشد.