پایش مکانی شوری آب¬های زیرزمینی در سال شاخص خشکسالی و ترسالی مورد: دشت تبریز دکتر فریبا کرمی ، هانیه کاظمی
نویسندگان
doi
10.22111/gdij.2012.324چکیده
این مطالعه برای مدیریت بهینهی منابع آب در دشت تبریز، به پایش مکانی شوری آبهای زیرزمینی در سالهای شاخص خشکسالی و ترسالی میپردازد تا تغییرات کیفیت شیمیایی آبهای زیرزمینی را در مواقع حداکثرهای اقلیمی (خشکسالیها و ترسالیها) پیگیری نماید. برای این منظور از متغیّرهای اقلیمی شامل بارشهای ماهانه (86-1351) و نتایج تجزیه شیمیایی آبهای زیرزمینی بویژه شاخص EC ، SARو TDS مهرماه سال شاخص خشکسالی و ترسالی استفاده شد. برای مقایسه و پایش تغییرات شاخصهای کیفی آبهای زیرزمینی در سالهای شاخص خشکسالی و ترسالی نقشههای همارزش EC و SAR با استفاد از سامانهی اطلاعات جغرافیایی (GIS) و نرمافزارهایArc/View و Arc/GIS ترسیم شدند. نتایج این مطالعه نشان میدهد که میزان آبهای زیرزمینی شور و خیلی شور در دشت تبریز در سال شاخص خشکسالی 2/28 درصد و آبهای زیرزمینی با قلیاییت زیاد 35/25 درصد بوده در حالیکه در سال شاخص ترسالی آبهای زیرزمینی شور و خیلی شور 15/18 درصد و با قلیائیت زیاد 92/4 درصد آبهای زیرزمینی را تشکیل میدهند.