بررسی تأثیر سه دز متفاوت سوفنتانیل بر تغییرات ضربان قلب و فشار خون بعد از لارنگوسکوپی و لولهگذاری تراشه و مقایسهی آن با گروه شاهد
نویسندگان
1 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i556.12203چکیده
مقدمه: اختلال همودینامیک از عوارض شایع و جدی در طی لولهگذاری داخل تراشه است که جهت پیشگیری از آن، روشهای پیشگیرانهی مختلفی ارایه شده است، اما در این زمینه اتفاق نظر وجود ندارد. این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر سه دز متفاوت سوفنتانیل بر تغییرات ضربان قلب و فشار خون بعد از لارنگوسکوپی و لولهگذاری تراشه و مقایسهی آن با گروه شاهد انجام گرفت.روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی دو سو کور، 128 بیمار تحت اعمال جراحی تحت بیهوشی عمومی در 4 گروه 32 نفره توزیع شدند. در گروه اول، به عنوان گروه شاهد، دارویی تزریق نشد و در سه گروه دیگر، به ترتیب 1/0، 2/0 و 3/0 میکروگرم/کیلوگرم سوفنتانیل قبل از لارنگوسکوپی به بیماران تزریق شد و متغیرهای همودینامیک بیماران در دقایق صفر، 1، 3، 5 و 10 بعد از لارنگوسکوپی تعیین و بین چهار گروه مقایسه شد.یافتهها: روند تغییرات فشار خون در طی مدت لارنگوسکوپی بین چهار گروه اختلاف معنیداری داشت، اما تغییرات ضربان قلب و درصد اشباع اکسیژن بین چهار گروه اختلافی نداشت. بررسی تغییرات سطح متغیرهای همودینامیک نشان داد که گروه دریافت کنندهی دز 3/0 میکروگرم/کیلوگرم سوفنتانیل، از ثبات بالاتری در حین لارنگوسکوپی برخوردار بودند و در زمان لارنگوسکوپی، متغیرهای همودینامیک آنها دچار افزایش یا کاهش قابل توجهی نشدند.نتیجهگیری: به نظر میرسد که دز 3/0 میکروگرم/کیلوگرم سوفنتانیل با ثبات مطلوب همودینامیک بیماران در طی لارنگوسکوپی و تعبیهی لولهی تراشه همراه میباشد