بررسی توان تشکیل بیوفیلم و تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در استرین‌های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از بیماران با عفونت زخم سوختگی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه باکتر‌ی‌شناسی و ویروس‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد، گروه باکتر‌ی‌شناسی و ویروس‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشیار، گروه باکتر‌ی‌شناسی و ویروس‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v37i552.12561
چکیده

مقدمه: Acinetobacter baumannii، یک پاتوژن فرصت‌طلب با مقاومت آنتی‌بیوتیکی بالا و قابلیت تولید بیوفیلم در بیماران زخم سوختگی است. مطالعه‌ی حاضر، با هدف تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و فراوانی سویه‌های مقاوم به چند دارو و ارزیابی توان تشکیل بیوفیلم در ایزوله‌های زخم سوختگی انجام شد.روش‌ها: تعداد 117 ایزوله‌ی Acinetobacter baumannii از بیماران سوختگی شهر اصفهان جمع‌آوری شد. برای شناسایی ایزوله‌ی Acinetobacter baumannii، از روش‌های بیوشیمیایی و ژنتیک استفاده شد. حساسیت آنتی‌بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن بررسی شد و بر اساس استانداردهای Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) تفسیر گردید. قدرت تشکیل بیوفیلم به روش Microtiter plate assay مورد سنجش قرار گرفت.یافته‌ها: از 117 ایزوله‌ی بالینی Acinetobacter baumannii، 114 مورد (49/97 درصد) ایزوله‌ی مقاوم چند دارویی (Multidrug resistance یا MDR) بودند. بیشترین مقاومت مربوط به سفتازیدیم (14/99 درصد) و سیپروفلوکساسین (01/94 درصد) بود. 19/81 درصد ایزوله‌ها، قادر به تشکیل بیوفیلم بودند. 7/1 درصد بیوفیلم قوی، 73/42 درصد بیوفیلم متوسط و 75/36 درصد بیوفیلم ضعیف داشتند و 80/18 درصد فاقد توان تشکیل بیوفیلم بودند.نتیجه‌گیری: فراوانی بالای Acinetobacter baumannii در بیماران سوختگی و ارتباط معنی‌دار بین تشکیل بیوفیلم و مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف در میان ایزوله‌های سوختگی نشان می‌دهد که مقاومت آنتی‌بیوتیکی به سرعت رو به افزایش است و به زودی بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های قابل استفاده به داروهایی ناکارآمد برای درمان بیماران تبدیل خواهند شد. بنابراین، بیماران نیازمند روش‌هایی غیر از درمان آنتی‌بیوتیکی خواهند بود.