اثر تعاملی تمرین هوازی و مکملیاری ال-کارنیتین بر آپلین بافت قلبی و مقاومت به انسولین Ratهای مبتلا به دیابت
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران
2 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدهی تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدهی تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
5 استادیار، گروه حرکت اصلاحی، دانشکدهی تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22122/jims.v37i549.12366چکیده
مقدمه: آدیپوکائن آپلین، نقش مهمی در تنظیم هموستاز انرژی و بهبود مقاومت به انسولین دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر تعاملی تمرین هوازی و مکملیاری ال-کارنیتین بر آپلین بافت قلبی و مقاومت به انسولین Ratهای صحرایی مبتلا به دیابت بود.روشها: در این مطالعهی تجربی، 40 سر Rat نر به صـورت تصـادفی در پنج گروه شاهد سالم، شاهد مبتلا به دیابت (دارونما)، دیابت + ال-کارنیتین، دیابت + تمرین هوازی و نیز دیابت + تمرین + ال-کارنیتین تقسـیم شـدند. بعد از القای دیابت در Ratها، تمرین هوازی و مصرف مکمل ال-کارنیتین به مدت شش هفته و پنج جلسه در هفته اعمال شد. تمرین هوازی در گروههای فعال شامل اجرای 10 دقیقه تمرین بر روی نوار گردان با شدت 60 درصد بیشینهی اکسیژن مصرفی بیشینه بودکه از هفتهی سوم، به مدت 20 دقیقه افزایش یافت و در این زمان، گروه شاهد برنامهی تمرینی نداشت.یافتهها: نتـایج آزمـون تعقیبـی، بیانگر افزایش معنیدار آپلین در گروههای دیابت + تمرین هوازی و گروه دیابت + تمرین هوازی + ال-کارنیتین نسبت بـه گـروه شاهد و دارونما بـود (001/0 = P). بین دو گروه فعال تحقیق نیز اختلاف معنیداری وجود نداشت (227/0 = P). نتـایج آزمـون تعقیبـی، بیانگر کاهش معنیدار انسولین و گلوکز در گروههای فعال نسبت بـه گـروه شاهد و دارونما بـود (001/0 = P).نتیجهگیری: تمرین هوازی و مصرف ال-کارنیتین، میتواند سبب افزایش آپلین بافت قلبی و کاهش مقاومت به انسولین شود.
