تحلیل الگوهای فضایی بزهکاری در مناطق اسکان غیررسمی شهرها مورد مطالعه: منطقه اسکان غیررسمی بی¬سیم در شهر زنجان دکتر محسن کلانتری استادیار جغرافیا دانشگاه زنجان سمیه قزلباش کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری مهندس بامشاد یغمایی کارشناس ارشد سنجش از دور و سامانه¬های اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
doi
10.22111/gdij.2011.538چکیده
منطقهی اسکان غیررسمی بیسیم از جمله مناطق بزرگ اسکان غیررسمی شهر زنجان است که طی دو دههی اخیر در اثر مهاجرتهای بیرویه و کنترلنشدهی روستایی شکل گرفته و گسترش یافته است. این محدوده از نظر ویژگیهای کالبدی با مشکلات و نارساییهای فراوانی روبروست. مجموعه ویژگیهای ناهنجار کالبدی در کنار ویژگیهای جمعیّتی و اجتماعی حاکم بر این منطقه باعث شده است تا این محدوده محل تمرکز میزان قابل توجهی از جرایم شهر زنجان باشد. این پژوهش با هدف تحلیل الگوهای فضایی بزهکاری، بررسی عوامل مؤثر در بروز بزهکاری در منطقهی بیسیم و شناسایی شرایط تسهیلکننده جرایم در این منطقه انجام شده است. روش پژوهش حاضر تحلیلی، تطبیقی است و به منظور تحلیل الگوهای فضایی بزهکاری در منطقه بیسیم دو روش آماری آزمون خوشهبندی (شاخص نزدیکترین همسایه) و روش تراکم کرنل در محیط سامانههای اطلاعات جغرافیایی به کار گرفته شده است. جامعهی آماری پژوهش حاضر مجموعه جرایمی است که در دورهی زمانی یکساله در محدودهی بیسیم به وقوع پیوسته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد مهمترین کانون جرمخیز شهر زنجان بر منطقه اسکان غیررسمی بیسیم انطباق یافته است. بالا بودن میزان کاربری مسکونی، کمبود برخی کاربریهای مورد نیاز شهروندان از جمله کاربریهای فضای سبز، آموزشی، درمانی و تأسیسات شهری و نبود برخی کاربریهای ضروری از جمله کاربریهای فرهنگی، ورزشی و گذران اوقات فراغت و نیز فقدان کاربری انتظامی که نظارت رسمی در این محدوده از شهر را بسیار دشوار ساخته است، در شکلگیری الگوهای فضایی بزهکاری در این منطقه اسکان غیررسمی مؤثر بوده است.