نقش واسطهای عزت نفس در رابطة بین سرمایة اجتماعی و امید تحصیلی دانشجویان نخبة ورزشی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور
2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی
3 استاد گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشیار گروه سنجش و اندازهگیری دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/jiera.2017.51074چکیده
هدف این پژوهش بررسی نقش واسطهگری عزتنفس در رابطه بین سرمایه اجتماعی و امید تحصیلی دانشجویان نخبه ورزشی است. بدین منظور از روش تحلیل معادلات ساختاری استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش دانشجویان نخبه ورزشی محصل است که در المپیادهای ورزشی دانشجویی کشور طی چهار سال اخیر (از 1391 تا 1395) موفق به دریافت مدال شدهاند. با روش نمونهگیری طبقهای متناسب 349 ورزشکار نخبه از این جامعه انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه سرمایه اجتماعی مبارکی (1384)، عزتنفس روزنبرگ (1965) و مقیاس امید تحصیلی سهرابی و سامانی (2011) استفاده شده است. تجزیهوتحلیل آماری دادهها به کمک نرمافزار آماری ایموس صورت گرفته است. نتایج نشان داد که از بین مؤلفههای سرمایه اجتماعی، مؤلفههای مشارکت اجتماعی، حمایت اجتماعی و انسجام اجتماعی بهطور مستقیم منجر به افزایش امید تحصیلی میشوند. در بررسی آثار غیرمستقیم نیز مشخص شد که دو مؤلفه حمایت اجتماعی و روابط متقابل از طریق افزایش عزتنفس منجر به بالا رفتن امید تحصیلی میشوند. با محاسبه شاخصهای برازش مشخص شد که مدل پژوهش تطابق مناسبی با دادهها دارد. سرانجام، این نتایج در پرتو پیشینه به بحث گذاشته شده است و تلویحات نظری و کاربردی یافتهها ارائه شده است.