تأثیر حذف نوسان اندام فوقانی بر جابهجایی سه بعدی مرکز جرم بدن در حین راه رفتن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی و بیومکانیک ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 استاد، گروه مهندسی مکانیک، دانشکدهی مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v37i543.12400چکیده
مقدمه: تأثیر عدم حرکت و یا ایجاد بیحرکتی در اندام فوقانی با وجود اهمیت آن، به طور معمول در بررسی و تجزیه و تحلیلهای راه رفتن نادیده گرفته میشود. از این رو، هدف از انجام تحقیق حاضر، تعیین تأثیر حذف نوسان اندام فوقانی بر جابهجایی سه بعدی مرکز جرم بدن در طول راه رفتن بود.روشها: نوع تحقیق حاضر، نیمهتجربی، علی- مقایسهای و تأثیرسنجی بود. 20 زن سالم با سرعت عادی در دو وضعیت نوسان طبیعی و بسته بودن اندام فوقانی راه رفتند و جابهجایی مرکز جرم بدنشان در سه صفحهی حرکتی توسط Force plate مشخص شد. جهت تجزیه و تحلیلهای آماری، از آمار توصیفی، آزمونهای Kolmogorov-Smirnov و Paired t استفاده گردید (05/0 > P).یافتهها: به غیر از جابهجایی در صفحهی حرکتی عمودی (04/0 = P)، مرکز جرم در صفحات قدامی- خلفی (30/0 = P) و جانبی (18/0 = P)، جابهجایی معنیداری را نشان نداد.نتیجهگیری: کاهش نوسان اندام فوقانی در حین راه رفتن، میتواند باعث افزایش جابهجایی عمودی مرکز جرم و بزرگی نیروی عکسالعمل وارده از زمین به فرد گردد و این امر، باید مورد توجه متخصصین توانبخشی و ورزشی واقع شود.