تحلیل نقش عوامل بیوکلیمایی شیوع بیماری سالک جلدی در سطح دشت یزد- اردکان دکتر غلامعلی مظفری دکتر داریوش مهرشاهی استادیار اقلیم¬شناسی دانشگاه یزد استادیار ژئومورفولوژی دانشگاه یزد فاطمه بخشی¬زاده کلوچه کارشناس ارشد اقلیم¬شناسی
نویسندگان
doi
10.22111/gdij.2011.563چکیده
لیشمانیوز بیماری انگلی است که به وسیله نیش پشه خاکی ماده به انسان انتقال مییابد، دو نوع اصلی آن لیشمانیای جلدی و احشایی است. شیوع و انتشار این بیماری تحت تأثیر مسایل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به ویژه شرایط محیطی و اکولوژیکی است. در تحقیق حاضر شرایط بیوکلیمائی زمان گسترش و شیوع این بیماری در سطح دشت یزد-اردکان واقع در استان یزد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. برای انجام این تحقیق از دادههای روزانه عناصر هواشناسی 3 ایستگاه هواشناسی یزد، اردکان و میبد طیّ دورهی آماری 1376 تا 1388 استفاده به عمل آمد و اطلاعات مربوط به میزان شیوع این بیماری طی این دورهی زمانی در سطح مناطق آلوده نیز از مراکز بهداشتی و درمانی جمعآوری گردید. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که بروز حداکثر بیماری در شش ماه دوم سال به ویژه در فصل پاییز به وقوع میپیوندد. یک همبستگی مثبت ضعیف با رطوبت نسبی، یک همبستگی معکوس قوی با متوسط دما، حداقل و حداکثر دما و حداکثر سرعت باد و یک همبستگی معکوس ضعیف بین میزان ساعات آفتابی و موارد بروز بیماری وجود دارد که البته از این حیث تفاوتهایی درسطح شهرستانهای واقع در سطح دشتیزد- اردکان قابل مشاهده است، تفاوت معنیدار نیز بین میزان شیوع بیماری در سطح سه شهرستان در سطح آلفای 05/0 مورد تأیید قرار گرفت.