فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: Spikeهای اینترایکتال نه تنها جهت تشخیص صرع و سندرم‌های مرتبط با آن و نیز راهنمای درمانی در بیماران مبتلا به صرع استفاده می‌شوند، بلکه ممکن است پنجره‌ای برای دیدن آناتومی، شدت و نیز پیامدهای صرع باشند. این پژوهش، با هدف بررسی ارتباط میان Spikeهای اینترایکتال و یافته‌های Magnetic resonance imaging (MRI) انجام گردید.روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی بود که بر روی بیماران با صرع لوب تمپورال مقاوم به درمان بستری شده در بیمارستان آیت‌له کاشانی اصفهان (در بخش مراقبت و پایش صرع) انجام شد. MRI مغزی بیماران (تهیه شده بر اساس شیوه‌نامه‌ی صرع) و نیز کلیه‌ی فایل‌های مربوط به پایش طولانی مدت (Long term monitoring یا LTM) بیماران (شامل تمام فایل‌های اینترایکتال)، مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. سپس، میزان Spike برای تک‌تک بیماران محاسبه شد. تجزیه و تحلیل این یافته‌ها، شامل دو بخش بود. در بخش آمار توصیفی، فراوانی و درصد و در بخش آمار استنباطی، از ضریب همبستگی Spearman و همچنین، Multivariate logistic regression استفاده شد.یافته‌ها: این پژوهش، بر روی 70 بیمار مبتلا به صرع لوب تمپورال مقاوم به درمان، انجام گردید. در بین شرکت کنندگان، 44 نفر (9/62 درصد) مرد و 26 نفر (1/37 درصد) زن بودند. بازه‌ی سنی بیماران، 60-10 سال با میانگین 49/10 ± 00/29 سال بود. نتایج ضریب همبستگی Spearman، نشان داد که بین میزان Spikeها و نوع ضایعه‌ی MRI رابطه‌ی معنی‌داری وجود داشت (050/0 > P). نتایج آزمون Multivariate logistic regression نیز نشان داد که از بین ضایعات MRI، تنها دو ضایعه‌ی «اسکلروز هیپوکامپ و آمیگدال» و «ضایعات تومورال و شبه تومورال» می‌توانند میزان Spike را پیش‌بینی نمایند. همچنین، MRI طبیعی نیز می‌تواند میزان Spikeها را پیش‌بینی کند.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد ترکیبی از تصویربرداری‌های مغزی به همراه اندازه‌گیری‌های فیزیولوژیک نظیر Spikeهای اینترایکتال و میزان آن‌ها، بتواند زیر گونه‌های صرع لوب تمپورال مقاوم به درمان را مشخص کند و از این طریق، به تشخیص و درمان بهتر کمک نماید.