بررسی تأثیر افزودن کاپتوپریل به رژیم استاندارد شیمی درمانی حاوی کپسیتابین در پیشگیری از بروز سندرم دست و پا در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال
نویسندگان
1 دانشیار، گروه رادیوانکولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه رادیوانکولوژی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دستیار، گروه رادیوانکولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه خون و سرطان بالغین، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i535.11787چکیده
مقدمه: این مطالعه با هدف تعیین تأثیر کاپتوپریل در پیشگیری و درمان سندرم دست و پا، در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال تحت شیمی درمانی با کپسیتابین انجام شد.روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 66 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال تحت شیمی درمانی با رژیم حاوی کپسیتابین، در دو گروه 33 نفره توزیع شدند. گروه اول، روزانه 50 میلیگرم کاپتوپریل و گروه شاهد، دارونما با دز مشابه از یک هفته قبل از شروع شیمیدرمانی تا پایان دورهی سوم درمان دریافت کردند. بیماران دو گروه در سه و شش هفته بعد از شروع شیمی درمانی و چهار هفته بعد از پایان سه دورهی شیمی درمانی، از نظر بروز سندرم دست و پا بررسی و مقایسه شدند.یافتهها: در انتهای مطالعه، 2 نفر (1/6 درصد) از گروه مورد و 8 نفر (2/24 درصد) از گروه شاهد مبتلا به سندرم دست و پا بودند (039/0 = P). بروز سندرم دست و پا در دو گروه مورد و شاهد، در سه هفته بعد از شروع درمان، صفر و در شش هفته بعد از شروع درمان در دو گروه مورد و شاهد، به ترتیب 3 مورد (1/9 درصد) و 5 مورد (2/15 درصد) بود (450/0 = P) و در چهار هفته بعد از اتمام سه دورهی شیمی درمانی، 2 مورد (1/6 درصد) و 8 مورد (2/24 درصد) بود (039/0 = P).نتیجهگیری: تجویز کاپتوپریل در بیماران تحت شیمی درمانی حاوی کپسیتابین، باعث کاهش بروز علایم سندرم دست و پا در چهار هفته بعد از اتمام سه دورهی شیمی درمانی گردید و با توجه