بررسی مقایسهای تغییرات ضربان قلب و فشار خون حین و بعد از درمان الکتریکی تشنجی بیماران به دنبال استفاده از دو دز لابتالول
نویسندگان
1 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i535.11757چکیده
مقدمه: امروزه، الکتروشوک درمانی به عنوان یکی از روشهای درمانی کارامد در اختلالات روانپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد. با این وجود، هم تحریک اولیهی ایجاد شده توسط Electroconvulsive therapy (ECT) و هم تشنج ایجاد شده منجر به افزایش تعداد ضربان قلب و فشار خون به شکل قابل توجهی میگردد و به حدی میرسد که در بیماران با خطر بالا، میتواند منجر به ایسکمی و بیماری کرونری گردد. در این مقاله به مقایسهی اثرگذاری دو دز دارویی لابتالول بر روی تغییرات همودینامیک ناشی از الکتروشوک درمانی پرداخته شد.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی تصادفی متقاطع بر روی 36 بیمار، برای دو نوبت درمان ECT به صورت تصادفی، در هر بار یک دز لابتالول شامل دزهای 2/0 و 4/0 میلیگرم/کیلوگرم استفاده گردید. همچنین، تمام بیماران سوکسینیل کولین 5/0 میلیگرم/کیلوگرم و تیوپنتال سدیم با دز 2 میلیگرم/کیلوگرم دریافت نمودند. فشار خون، ضربان قلب، میزان اشباع اکسیژن، مدت ریکاوری و زمان ایجاد تنفس خودبهخودی پس از ECT و عوارض در دو ترکیب درمانی ثبت و مقایسه گردید.یافتهها: در دو گروه میانگین فشار خون متوسط، سیستول و دیاستول تفاوت معنیداری در مقایسه با هم نداشتند و میزان تهوع و استفراغ به طور معنیداری در گروه با دز کم لابتالول نسبت به گروه با دز بالای لابتالول کمتر و این تفاوت معنیدار بود (020/0 = P).نتیجهگیری: هر دو دز 2/0 و 4/0 میلیگرم/کیلوگرم لابتالول، بدون تأثیر بر کیفیت و زمان تشنج، میتواند همودینامیک پایداری را طی الکتروشوک درمانی ایجاد نماید، اما از نظر بروز عوارض، دز کم لابتالول مطلوبتر است.