تأثیر وضعیتهای متفاوت بر تعیین درجهی مالامپاتی اصلاح شده به منظور پیشبینی دشواری تهویه با ماسک و درجهبندی لارنگوسکوپی و لولهگذاری دشوار در بیماران کاندیدای جراحی
نویسندگان
1 مربی، گروه اتاق عمل،دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 گروه پرستاری مراقبت ویژه، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استادیار، گروه پرستاری بزرگسالان و سالمندان، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
5 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22122/jims.v37i534.11876چکیده
مقدمه: تهویهی ناکافی با ماسک و لولهگذاری دشوار تراشه، از شایعترین عواقـب وخـیم تنفـسی در حیطـهی بیهوشـی است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر وضعیت متفاوت بر تعیین درجهی مالامپاتی اصلاح شده به منظور پیشبینی دشواری تهویه با ماسک و درجهبندی لارنگوسکوپی و لولهگذاری دشوار در بیماران کاندیدای جراحی بود.روشها: در این مطالعهی ارزش تشخیصی، بر روی 385 بیمار، آزمون مالامپاتی در وضعیتهای مختلف خوابیده و نشسته آبسلانگ و بدون آبسلانگ انجام شد و توسط فرد ناآگاه نسبت بـه وضـعیت مالامپـاتی، نمـای لارنگوسـکوپی و میـزان دشواری لولهگذاری بررسی شد. بر اساس نتایج حاصل از این چهار حالت، آزمون مالامپاتی در پیشگویی نمای لارنگوسکوپی و میزان دشواری لولهگذاری مقایسه شد.یافتهها: تمامی حالات آزمون مالامپاتی از ارزش تشخیصی قابل قبولی برخوردار بودند (001/0 > P). دقت آزمون مالامپاتی در حالت «خوابیده با دهان باز» از سایر حالتها کمتر بود و دو حالت نشسته با آبسلانگ و خوابیده با دهان باز، ارزش تشخیصی مناسبی برای ارزیابی موارد دشوار و راحت تهویه با ماسک نداشتند (050/0 > P). دقت آزمون مالامپاتی در حالت «خوابیده با دهان باز» از سایر حالات این آزمون کمتر بود، اما با وجود دقت کم، این وضعیت دارای بالاترین حساسیت (100 درصد) بود. ارزش اخباری مثبت نشسته و خوابیده با آبسلانگ در ارتباط با لارنگوسکوپی از سایر حالتها بیشتر بود.نتیجهگیری: طبق نتایج این بررسی، آزمون مالامپاتی در حالت خوابیده با آبسلانگ دارای همخوانی بهتری در تعیین میزان دشواری لارنگوسکوپی و لولهگذاری بوده است.
