بررسی اثر تنش شوری بر روی الگوی پروتئوم برگ در گندم Triticum boeoticum

نویسندگان

1 استادیار گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

2 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

3 استادیار بیوشیمی، گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

4 کارشناس ارشد اصلاح نباتات، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج

5 دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

6 استادیار گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

7 دانشیار اصلاح نباتات، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان

doi
10.22084/ab.2016.1790
چکیده

گیاهان وحشی خویشاوند گیاهان زراعی منابع مهمی برای یافتن ژن ­های اعطاءکننده تحمل به تنش شوری هستند. در این مطالعه ده توده مختلف گندم بوئتیکوم در گلخانه به­صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی کشت گردیدند. در مرحله سه برگی تنش شوری در دو سطح صفر و 150 میلی­ مولار اعمال و بعد از 15 روز نمونه ­برداری از پهنک جوان ترین برگ توسعه­ یافته انجام گرفت. یون‌های سدیم و پتاسیم در هر نمونه اندازه ­گیری و سپس متحمل‌ترین جمعیت براساس غلظت یون سدیم و صفت K+/Na+  مشخص شد. نمونه حاصل از گندم متحمل برای انجام الکتروفورز دو­بعدی مورد استفاده قرار گرفت. پروتئین‌ها پس از استخراج ابتدا با استفاده از نوارهای IPG با pH 3-10 براساس نقطه ایزوالکتریک و سپس در بعد دوم با استفاده از SDS-PAGE براساس وزن مولکولی جداسازی گردیدند. نتایج نشان داد که دو توده C11 و C7 جمع­ آوری شده از مناطق سقز و کامیاران متحمل‌ترین و دو توده B2 و C1 جمع­آوری شده از مناطق هرسین و سنندج حساس­ترین بودند. براساس صفات فیزیولوژیک نمونه C11 برای انجام پروتئومیکس انتخاب گردید. نتایج نشان داد که تعداد 177 لکه تکرارپذیر در ژل‌ها شناسایی و مورد تجزیه آماری قرار گرفتند. از این تعداد 13 لکه تحت شرایط تنش شوری تغییر بیان نشان دادند که از بین آنها 8 لکه (61/5%) افزایش بیان و 5 لکه (38/5%) کاهش بیان نشان دادند. این بدان معنی است که C11 با تغییرات در بیان ژن‌های پاسخ­ دهنده سعی در مقابله با تنش شوری 150 میلی ­مولاری و تحمل آن را داشته است.