مقایسه‌ی تأثیر تزریق کریستالوئید وریدی با حجم‌های متفاوت بر روی تهوع و استفراغ بعد از عمل در کله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک با بیهوشی عمومی

نویسندگان

1 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

2 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

3 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

4 استاد، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

5 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

6 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22122/jims.v37i532.11517
چکیده

مقدمه: تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی، از عوارض شایع و ناراحت کننده‌ی بعد از عمل است. به نظر می‌رسد که مایع‌درمانی حین عمل در بروز این عارضه مؤثر باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی تأثیر تزریق 30 و 10 میلی‌لیتر/کیلوگرم کریستالوئید بر تهوع و استفراغ بعد از عمل کله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک با بیهوشی عمومی بود.روش‌ها: در این مطالعه، 146 بیمار که به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. یک گروه، 30 میلی‌لیتر/کیلوگرم و گروه دیگر 10 میلی‌لیتر/کیلوگرم رینگر بلافاصله قبل از عمل دریافت کردند. میزان و شدت تهوع و استفراغ و نیاز به داروی ضد استفراغ بعد از عمل توسط متخصص بیهوشی در ریکاوری و 6، 12 و 24 ساعت بعد از عمل توسط پرستار اندازه‌گیری و ثبت گردید؛ بدون آن که پرستار از تخصیص هر بیمار به گرو‌های مورد مطالعه آگاهی داشته باشد.یافته‌ها: میزان تهوع و استفراغ بعد از عمل در زمان‌های اندازه‌گیری شده بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. شدت استفراغ در 12 ساعت بعد از عمل در گروه 30 میلی‌لیتر/کیلوگرم کریستالوئید به طور معنی‌داری کمتر بود (01/0 > P). میزان داروی ضد استفراغ مورد استفاده در گروه 30 میلی‌لیتر/کیلوگرم به طور معنی‌داری کمتر بود.نتیجه‌گیری: استفاده‌ از دز 30 میلی‌لیتر/کیلوگرم در برابر 10 میلی‌لیتر/کیلوگرم رینگر، میزان تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی کله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک را کاهش نداد، اما شدت آن در 12 ساعت بعد از عمل و میزان داروی ضد استفراغ در 24 ساعت بعد از عمل را کاهش داد.