فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آسم، شایع‌ترین اختلال مزمن دستگاه تنفسی است که تاکنون روش‌های درمانی متعددی برای کنترل حملات آن ارایه شده است. این مطالعه، با هدف بررسی تأثیر به کارگیری راهنمای بالینی Pulmicort در مقایسه با درمان استاندارد در حملات حاد آسم انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 90 بیمار مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان الزهرا (س) با حمله‌ی فعلی آسم به طور تصادفی در دو گروه تقسیم شدند. بیماران گروه مورد، یک نوبت 5/0 میلی‌گرم Pulmicort استنشاقی همراه با راهنمای بالینی استاندارد حمله‌ی آسم و بیماران گروه شاهد، تنها راهنمای بالینی استاندارد حمله‌ی آسم را دریافت کردند. راهنمای بالینی استاندارد، عبارت از تجویز 5 میلی‌گرم استنشاق رادیکال سالبوتامول (10-4 بار اسپری) و به فاصله‌ی 20 دقیقه در سه دز از طریق نبولایزر برای یک ساعت و 5/0 میلی‌گرم ایپراتروپیوم استنشاقی در سه دز به فاصله‌ی 20 دقیقه و 50 میلی‌گرم پردنیزولون خوراکی می‌باشد. بیشینه‌ی میزان جریان بازدمی (Peak expiratory flow rate یا PEFR) و حجم بازدمی با تلاش در یک ثانیه (Forced expiratory volume in one second یا FEV1) و پارامترهای همودینامیک در دو گروه در دقایق 20، 40 و 60 تعیین و مقایسه شد.یافته‌ها: میانگین PEFR در دقیقه‌ی 20 در دو گروه مورد و شاهد به ترتیب 51/8 ± 04/180 و 25/6 ± 17/175 (003/0 = P)، در دقیقه‌ی 40 به ترتیب 34/13 ± 88/225 و 21/13 ± 68/219 (001/0 > P) و در دقیقه‌ی 60 به ترتیب 8/68 ± 02/424 و 44/75 ± 64/361 به دست آمد و تفاوت دو گروه معنی‌دار بود (001/0 > P).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد اضافه کردن داروی Pulmicort به راهنمای بالینی استاندارد در حملات حاد آسم باعث بهبود روند درمان می‌شود.