بررسی میزان اشعهی دریافتی در بیماران دچار ترومای بستری در شهر اصفهان
نویسندگان
1 استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i530.11916چکیده
مقدمه: امروزه، یافتههای رادیولوژی در واحد اورژانس، کمک زیادی به تشخیص قطعی بیماران دچار تروما میکند. از طرفی، درخواستهای رادیولوژی برای این بیماران، بسیار زیاد است. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف بررسی میزان اشعهی دریافتی در بیماران دچار تروما در حین 48 ساعت ابتدای بستری انجام شد.روشها: در این مطالعهی مقطعی، 200 بیمار که در سالهای 97-1396 به علت تروما به واحد اورژانس بیمارستان الزهرا (س) مراجعه کردند، از لحاظ نوع و میزان اشعه، مورد مطالعه قرار گرفتند. در مورد هر بیمار، دادهها شامل تعداد موارد رادیوگرافی و سیتی اسکن انجام شده در بازهی زمانی 48 ساعت اول جمعآوری شد. میزان اشعهی ناشی از هر رادیوگرافی و سیتی اسکن بر اساس میلیسیورت (mSv) ثبت شد.یافتهها: میانگین کل موارد رادیوگرافی و سیتی اسکن درخواستی در بیماران به ترتیب 93/1 ± 96/5 و 51/0 ± 05/1 بود. بیشترین میانگین اشعهی دریافتی ناشی از رادیولوژی در بیماران در کل ستون فقرات بود و همچنین، بیشترین میانگین اشعهی دریافتی ناشی از سیتی اسکن در بیماران ناشی از سیتی اسکن توراسیک و ستون فقرات بود. میانگین کل اشعهی دریافتی ناشی از رادیولوژی و سیتی اسکن به ترتیب 34/0 ± 57/0 و 28/2 ± 90/4 میلیسیورت بود. همچنین، میانگین کل اشعهی دریافتی در بیماران، 62/2 ± 38/5 میلیسیورت بود. میانگین اشعهی دریافتی در مردان به صورت معنیداری بیشتر از زنان بود (001/0 > P).نتیجهگیری: با توجه به عوارض زیاد انجام اقدامات تصویربرداری، میتوان با بررسی ضرورت انجام روشهای تشخیصی مبتنی بر اشعه، از انجام موارد غیر ضروری اجتناب نمود و از این طریق، موجبات کاهش هزینهی بیمار و بیمارستان و نیز عوارض جسمانی وارد شده به بیمار و کادر درمان را فراهم کرد.